Parfait z puddingu czekoladowego i dyniowego z awokado

Tak, a nawet warto, bo chłód nadaje masie zwartości. Liczcie do dwudziestu czterech godzin w lodówce, w szczelnym pojemniku i z folią spożywczą przylegającą do powierzchni, aby ograniczyć utlenianie. Kakao i sok z cytrusów działają tu na waszą korzyść: maskują brązowienie i spowalniają reakcję. Później barwa matowieje, a smak awokado staje się wyraźniejszy. W takim wypadku przygotujcie warstwę czekoladową tego samego dnia, a dyniową dzień wcześniej.

Nic nie stoi na przeszkodzie; to przede wszystkim kwestia ilości i osobistego komfortu. Awokado jest bogate w tłuszcz, więc syci i trawi się powoli: pół awokado na deser sprawdza się bardzo dobrze, całe po obfitym posiłku może ciążyć. W tym przepisie szklanka miąższu rozkłada się na kilka pucharków, co pozostaje rozsądne. Jeśli macie wrażliwe trawienie, podajcie małe porcje i raczej wczesnym wieczorem.

Jego tłusty i neutralny miąższ prosi się o dwie rodziny połączeń. Na słono budzi je wszystko, co kwaśne: limonka, kolendra, pomidor, czerwona cebula, papryczka chili, a także sól i prażone nasiona dla chrupkości. Na słodko doskonale komponuje się z kakao, daktylami, bananem, wanilią i cytrusami, które biorą górę nad jego roślinną nutą. Dokładnie na tym opiera się warstwa czekoladowa w tych pucharkach: nikt nie domyśla się awokado.

To faktycznie jeden z najbardziej energetycznych owoców, około 160 kcal na 100 g wobec 50-60 kcal w jabłku. Ta gęstość bierze się z tłuszczu, głównie jednonienasyconych kwasów tłuszczowych, i towarzyszy jej błonnik oraz potas. Pół awokado odpowiada więc mniej więcej garści orzechów. W deserze takim jak ten zastępuje śmietanę i masło: przy tej samej objętości końcowy rachunek wypada lżej niż w klasycznym musie czekoladowym.