Masło kokosowe z borówką i wanilią

Masło kokosowe to cały kokos zamieniony w pastę: w przeciwieństwie do oleju zachowuje miąższ, a więc błonnik i część minerałów owocu. Znajdziesz w nim mangan, miedź, trochę żelaza, a przede wszystkim błonnik, który spowalnia przyswajanie tłuszczów. Bogactwo kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha daje mu konsystencję rozpływającą się w ustach i sycący charakter, mile widziany przy śniadaniu. Pozostaje jednak produktem tłustym i skoncentrowanym: jedna–dwie łyżeczki w zupełności wystarczą.

To dwa różne produkty i pytania nie da się rozstrzygnąć jednym słowem. Olej kokosowy to czysty tłuszcz, wyciskany z miąższu: nie zawiera ani błonnika, ani białka. Masło kokosowe to natomiast cały zmiksowany miąższ, a więc pod względem odżywczym o wiele pełniejsze. W porównaniu z masłem mlecznym kokos ma tę zaletę, że jest roślinny i przechowuje się w temperaturze pokojowej, ale nadal jest bogaty w tłuszcze nasycone. W kuchni surowej masło kokosowe przydaje się przede wszystkim dlatego, że trzyma samo z siebie: twardnieje na zimno i wiąże masę bez żadnych dodatków.

Opinie są podzielone i lepiej powiedzieć to wprost. Tłuszcz kokosowy składa się w niemal 90 % z nasyconych kwasów tłuszczowych, co wyróżnia go wśród tłuszczów roślinnych. Dobra połowa z nich to kwas laurynowy, którego przemiany różnią się od przemian tłuszczów zwierzęcych, choć badania nie rozstrzygnęły kwestii jego długofalowego działania. W praktyce kokos zachowuje się jak każdy inny tłuszcz: ma swoje miejsce w urozmaiconej diecie, w rozsądnej ilości, obok innych źródeł dobrych tłuszczów, takich jak orzechy, siemię lniane czy oliwa z oliwek.