Szukają Państwo surowego i pokrzepiającego przepisu, idealnego na jesień? Ta surowa zupa z dyni łączy słodycz i kolor. Bogata w wodę, delikatna i kolorowa, przygotowuje się w pięć minut w blenderze. I tak, dynię można jeść na surowo, pod warunkiem wyboru odpowiedniej odmiany. Dzielę się dziś z Państwem przepisem oraz wszystkim, co warto wiedzieć, zanim sięgną Państwo po blender, w duchu tego, czym jest żywa żywność.
Dynia to jedno z najbardziej nawadniających warzyw sezonu, zawierające blisko 90 % wody (źródło: tabela Ciqual ANSES). Konkretnie? Miska tej zupy to już duża szklanka wody, w wersji smakowitej i kolorowej. Praktyczne, gdy robi się chłodniej i mamy skłonność do picia mniej.
Pod względem składu zawiera:
Potas: około 340 mg na 100 g według Ciqual, czyli 17 % RWS. Potas przyczynia się do prawidłowego funkcjonowania mięśni i prawidłowego funkcjonowania układu nerwowego.
Beta-karoten: pomarańczowy pigment nadający miąższowi kolor, który organizm przekształca w witaminę A.
Tak, dynię można jeść na surowo, podobnie jak dynię hokkaido (potimarron), butternut czy sweet dumpling. Te dynie o delikatnym miąższu bardzo dobrze nadają się do blendera: do zupy, kremu, a nawet starkowane do sałatki. Dla większości osób nie ma problemów z trawieniem, o ile spożywa się rozsądne ilości.
Jedna zasada jednak. Tylko jedna, ale ważna: zawsze proszę spróbować małego kawałka na surowo, zanim przygotują Państwo zupę. Jeśli miąższ jest wyraźnie gorzki, proszę go wypluć i wyrzucić dynię. Ta gorycz to nie szczegół, sygnalizuje obecność kukurbitacyn, naturalnych związków, które niektóre dynie wytwarzają w dużych ilościach (często dynie ozdobne lub pochodzące z nasion zebranych w ogrodzie).
ANSES jest w tej kwestii jednoznaczna: substancje te są odporne na obróbkę cieplną i mogą wywoływać poważne zaburzenia trawienne. Dobra wiadomość? Dynia ze sklepu, niegorzka, nie niesie takiego ryzyka. Smak jest Państwa najlepszym sprzymierzeńcem. Gorzka, wyrzucamy. Łagodna, delektujemy się.
Przepis na surową zupę z dyni
Składniki (na 2 do 3 misek)
750 g miąższu dyni
1 czerwona papryka
20 cl wody filtrowanej
1 świeża cebula
1 filiżanka kremu kokosowego
1 ząbek czosnku
2 filiżanki naparu ze świeżego rozmarynu
1 łyżeczka suszonego tymianku
1 łyżeczka kurkumy
1 łyżeczka (około 5 ml) plazmy morskiej (lub ½ łyżeczki soli morskiej)
Pieprz do smaku
Dla mineralnej nuty w domu używamy plazmy morskiej: kilka mililitrów wystarczy, by podkreślić smak zupy, wnosząc jednocześnie minerały z wody morskiej. Dozować łyżeczką, nigdy na oko.
Proszę pokroić dynię w kostkę i włożyć do blendera.
Dodać wszystkie pozostałe składniki.
Miksować do uzyskania gładkiej i kremowej konsystencji.
Podawać natychmiast.
Wskazówka: jeśli wolą Państwo zupę letnią, proszę miksować nieco dłużej, aby lekko ją podgrzać, nigdy nie przekraczając 42 °C. Powyżej tej temperatury nie jest to już zupa surowa.
Mały dodatek
Tuż przed podaniem proszę dodać łyżeczkę surowej oliwy z oliwek lub kilka kiełków. Dodają Państwo okrągłości i tej odrobiny chrupkości, która zmienia wszystko w kremie. Szczerze, to gest, który polecam najczęściej.
Citrouille czy potiron?
Mylimy je bez przerwy, a to dwaj wyraźnie różni kuzyni. Citrouille (dynia zwyczajna) należy do gatunku Cucurbita pepo, potiron (dynia olbrzymia) do Cucurbita maxima. Citrouille ma miąższ nieco bardziej włóknisty i smak bardziej roślinny; potiron jest słodszy, bardziej miękki, z nutą kasztana, którą tak lubimy w kuchni.
Do surowej zupy obie sprawdzają się bardzo dobrze. Moja rada z praktyki, po wielu próbach: dynia hokkaido (potimarron) (odmiana Cucurbita maxima) pozostaje najłatwiejsza do pracy na surowo. Jej skórka jest cienka, można ją zostawić po dokładnym umyciu, a delikatny miąższ miksuje się bez wysiłku. Doskonały punkt wyjścia, jeśli dopiero zaczynają Państwo z surową kuchnią.
Często zadawane pytania
Czy dynię można bezpiecznie jeść na surowo?
Tak, pod warunkiem że nie jest gorzka. Proszę spróbować małego kawałka na surowo przed gotowaniem: jeśli smak jest łagodny, nie ma problemu. Jeśli miąższ jest gorzki, proszę wyrzucić dynię, ponieważ gorycz wskazuje na kukurbitacyny, których należy unikać.
Co zawiera surowa dynia?
Zawiera blisko 90 % wody (tabela Ciqual ANSES), potas, beta-karoten i delikatny błonnik. Można ją jeść na surowo, zmiksowaną w zupie lub kremie albo starkowaną w sałatce.
Czy do surowej zupy dyniowej trzeba obierać dynię?
W przypadku citrouille tak: jej skórka jest gruba i twarda. Natomiast dobrze umytą dynię hokkaido (potimarron) można zmiksować wraz z cienką skórką, która dodaje błonnika i koloru.
Citrouille czy potiron do surowej zupy?
Obie nadają się do tego celu. Potiron (a zwłaszcza potimarron) jest na surowo łagodniejszy i bardziej miękki, więc łatwiejszy na początek. Citrouille daje zupę o bardziej roślinnym smaku.
Jak długo można przechowywać surową zupę dyniową?
Najlepiej zjeść ją świeżą, tuż po przygotowaniu. Można ją przechowywać do 24 godzin w lodówce, w szczelnym pojemniku. Przed podaniem proszę ją zamieszać.
Czym jest plazma morska?Plazma morska, zwana hipertoniczną, to po prostu woda morska pozyskiwana i filtrowana w bardzo precyzyjnych warunkach.Nasz dostawca Ibiza Agua de Mar pozyskuje wodę morską na głębokości 25 metrów, u wybrzeży Ibizy, w strefie wpisanej na listę UNESCO.
Jeśli chodzi o pozyskiwanie, oto różne parametry fizykochemiczne mierzone podczas poszukiwania optymalnego miejsca do pozyskiwania hipertonicznej plazmy morskiej, najpierw radarem z odczytem prądów oraz w zależności od pogody morskiej (wiatr, fala, deszcz...), a następnie poprzez lokalny pomiar tych różnych parametrów: smak wody morskiej, poziom rozpuszczonego O2, poziom pH, poziom utleniania-redukcji (ORP), poziom zasolenia (TDS), poziom przewodności (PSU), zasadowość (TA), ciśnienie. To empiryczna praktyka zbieraczy oraz odczyt różnych przyrządów pomiarowych pozwala zadecydować o najlepszej złożonej kombinacji tych pomiarów względem siebie, by rozstrzygnąć, czy pozyskiwanie zostaje uruchomione w danym miejscu, czy też szuka się innej lokalizacji.
Skąd pochodzi plazma morska?Plazma morska pozyskiwana jest na pełnym morzu, u wybrzeży Ibizy, w specyficznej strefie wpisanej na listę UNESCO o silnej aktywności planktonowej i z obecnością dziesiątek kilometrów kwadratowych posejdonii. To właśnie w tej specyficznej strefie żyje największy żywy organizm odnotowany na Ziemi, łąka posejdonii licząca od 80 000 do 200 000 lat, rozciągająca się na 15 kilometrów długości.Źródło: Sophie Arnaud-Haond, Carlos M. Duarte, Elena Diaz-Almela, Núria Marbà, Tomas Sintes, Ester A. Serrão: Implications of Extreme Life Span in Clonal Organisms: Millenary Clones in Meadows of the Threatened Seagrass Posidonia oceanica
Kiedy przyjmować plazmę morską?Idealnie jest spożywać plazmę morską, która zawiera, przypomnijmy, wszystkie pierwiastki tworzące układ okresowy Mendelejewa, rano po przebudzeniu, na czczo. Wziąć 1/4 hipertonicznej plazmy morskiej do zmieszania z 3/4 wody źródlanej lub filtrowanej.
Jakie są dobroczynne właściwości plazmy morskiej?
Minerały są „paliwem” wykorzystywanym głównie przez nasz organizm, niezbędnym, aby nasze komórki optymalnie pełniły swoje funkcje. Są one również istotne dla wchłaniania witamin i odpowiadają za procesy enzymatyczne komórek. Komórki pełnią wszystkie swoje funkcje z maksymalną witalnością i precyzyjną zdolnością odżywiania komórkowego: organicznego, biodostępnego i zasadowego. Tym samym woda morska staje się najlepszym napojem mineralnym, ponieważ zawiera wszystkie pierwiastki układu okresowego Mendelejewa.
Kolejną z wielkich zalet wody morskiej jest jej pH. Jak mawiał Otto Warburg, ojciec oddychania komórkowego i dwukrotny laureat Nagrody Nobla, „wszystkie choroby są kwaśne, a tam gdzie jest tlen i zasadowość, nie może być choroby”. Dzięki jakości naszego surowca, hipernatlenionych wód łąk posejdonii (uznanych przez UNESCO za obiekt światowego dziedzictwa w 1999 roku) oraz prądów morskich zapewniających czystość i klarowność: Ibiza i Formentera Agua de Mar mają zasadowe pH, między 8,1 a 8,4, które pomoże organizmowi utrzymać neutralne pH dzięki homeostazie. Spożywanie wody morskiej jest zalecane, by kontrolować i utrzymywać nasze pH, a także jako wyjątkowy dodatek do diet zasadowych.
Działanie przeciwutleniające i przeciwkwasowe wywoływane przez wodę morską wynika z zasadowości dostarczanej przez minerały.
Picie filtrowanej wody morskiej w sposób bezpośredni i kontrolowany jest bardzo korzystne dla zdrowia, ponieważ woda morska jest doskonałym składnikiem odżywczym, zawierającym większość minerałów układu okresowego, wszystkie rozpuszczone w najlepszym istniejącym uniwersalnym rozpuszczalniku: wodzie.
Woda morska zawiera wszystkie minerały układu okresowego pierwiastków, i to w postaci biodostępnej. To dzięki temu pokarmy gotowane w wodzie morskiej są nawadniane i remineralizowane, stając się produktami o silnych właściwościach odżywczych. Problem dzisiaj polega na tym, że nasze spożycie minerałów za pośrednictwem pożywienia znacznie się zmniejszyło, a z czego to wynika? Odpowiedź jest bardzo prosta: zanieczyszczenie, wyjałowienie gleb spowodowane intensywną produkcją rolną oraz nasz stresujący tryb życia znacznie obniżyły jakość pożywienia i jego zawartość minerałów, drastycznie redukując minimalny wkład niezbędny do prawidłowego funkcjonowania organizmu.
Woda morska pomaga nam również zachować młodość, z prostego powodu: regularnie i cyklicznie organizm regeneruje wszystkie swoje komórki, ponieważ ich czas życia jest ograniczony. W miarę jak się starzejemy, jedną z pierwszych zdolności, jaką traci komórka, jest zdolność do nawadniania się. Wiadomo, że im bardziej się starzejemy, tym mniej pijemy, więc picie i spożywanie wody morskiej może pomóc nam „obudzić” tę zdolność do nawadniania się, którą gdy jesteśmy młodzi mamy naturalnie w naszym ciele. Woda morska zawiera od 35 do 38 gramów rozpuszczonych soli na litr. Dlatego tak ważne jest, by mieć w naszej diecie pokarmy zasadowe.
Jeśli nasze środowisko wewnętrzne staje się kwaśne, pierwszą rzeczą, jaką organizm spróbuje zrobić, jest zalkalizowanie swojego pH, a jak to robi? Sięga głównie po swoje rezerwy wapnia, by ugasić ten „ogień”, a wapń ten znajduje organizm najłatwiej w pierwszym dostępnym źródle, czyli w kościach. Łatwo zrozumieć, że ten mechanizm prowadzi do osłabień. Spożywając wodę morską, możemy kontrolować i utrzymywać nasze pH, utrzymywać nasze kości w zdrowiu i poprawiać trawienie. Różne uniwersytety badają obecnie wartości odżywcze i terapeutyczne wody morskiej, jak uniwersytet w Maladze, La Laguna (Teneryfa), Antioquia (Kolumbia) i Nawakszut (Mauretania). Wspólnymi cechami krwi i wody morskiej są homeostaza (samoregulacja właściwości), specyficzna i podobna obecność mikroelementów (niezbędny pierwiastek chemiczny), w obu można również znaleźć działanie antybiotyczne i samoregenerujące. Na międzynarodowym kongresie talasoterapii w Cannes w 1957 roku De La Farge oświadczył, że woda morska działa bakteriobójczo jedynie na bakterie chorobotwórcze., 4
produktów
Ta surowa zupa z dyni to pięć minut w blenderze na łagodną, kolorową miskę, gdy zagości jesień. Proszę ją wypróbować z dynią hokkaido na początek, zawsze próbować miąższ wcześniej i dodać kiełki w ostatniej chwili. Wystarczy spróbować, by pokochać!
Chcą Państwo przedłużyć mineralny wkład swoich surowych przepisów? Zapraszamy do odkrycia całej naszej gamy plazmy morskiej, wody morskiej, którą filtrujemy z myślą o żywej kuchni, od formatu 750 ml po 3 litry.
Zastrzeżenie: Informacje przedstawione w tym artykule mają charakter informacyjny i nie stanowią porady medycznej. Przed jakąkolwiek zmianą diety lub suplementacji należy skonsultować się z wykwalifikowanym pracownikiem ochrony zdrowia. W ramach urozmaiconej i zrównoważonej diety oraz zdrowego stylu życia.
