Wakame, jod i tarczyca: zawartość, zalecane porcje i środki ostrożności
Wakame zawiera około 420 µg jodu na gram suszonej algi, czyli około 280% RWS dla 1 g. Jod przyczynia się do prawidłowej produkcji hormonów tarczycy i do prawidłowego funkcjonowania tarczycy (1). Kombu może zawierać nawet 10 razy więcej jodu: wakame stosuje się w niewielkiej ilości i łatwo włączyć je w codzienność.
Szczerze mówiąc, kiedy interesujemy się zdrowiem tarczycy, szybko natrafiamy na paradoks. Z jednej strony jod jest absolutnie niezbędny do prawidłowego funkcjonowania tego małego gruczołu w kształcie motyla, znajdującego się u podstawy szyi. Z drugiej strony, zbyt dużo jodu może stać się problematyczne. Jakie więc algi wybrać dla tarczycy, nie podejmując ryzyka? Wraz z Aurélie, po latach zgłębiania badań naukowych nad algami i tarczycą, mamy jasną odpowiedź: wakame.
W tym artykule wyjaśniam, dlaczego ta brunatna alga stała się naszym codziennym sprzymierzeńcem, jak ją konkretnie stosować i jakich środków ostrożności przestrzegać. Zobaczysz, to o wiele prostsze, niż się wydaje.
Rola jodu dla tarczycy
Rola jodu w produkcji hormonów T3 i T4
Jod jest dosłownie paliwem dla Twojej tarczycy. Bez tego niezbędnego pierwiastka śladowego Twój gruczoł tarczowy po prostu nie może wytwarzać swoich hormonów.
Konkretnie, oto jak to działa: Twoja tarczyca wychwytuje jod obecny we krwi, aby syntetyzować dwa podstawowe hormony, tyroksynę (T4) i trijodotyroninę (T3). Te trudne nazwy kryją niezwykłe cząsteczki, które regulują mnóstwo funkcji w Twoim organizmie (2). T4 zawiera cztery atomy jodu, T3 zawiera ich trzy. Bez jodu nie ma hormonów tarczycy. To takie proste.
ANSES (Krajowa Agencja Bezpieczeństwa Sanitarnego) zaleca dzienne spożycie 150 µg jodu dla dorosłych oraz do 200 µg dla kobiet w ciąży lub karmiących (3). Te liczby nie wzięły się znikąd: odpowiadają one temu, czego Twoja tarczyca potrzebuje, aby funkcjonować normalnie.
Funkcje, do których przyczynia się jod
Oto funkcje, w których jod przyczynia się do prawidłowego działania:
Metabolizm energetyczny: jod przyczynia się do prawidłowego metabolizmu energetycznego.
Funkcje poznawcze: jod przyczynia się do prawidłowych funkcji poznawczych.
Skóra: jod przyczynia się do utrzymania prawidłowej skóry.
Dlatego właśnie odpowiednie spożycie naturalnego jodu jest tak ważne. I dlatego w Biovie przykładamy szczególną wagę do alg takich jak wakame, które stanowią zrównoważone i naturalne źródło jodu.
Nie wszystkie algi są sobie równe pod względem zawartości jodu. To kluczowa informacja, której wiele osób nie zna. Niektóre algi są tak skoncentrowane, że mogą stwarzać problem, jeśli spożywa się je bez ostrożności.
Oto porównanie głównych jadalnych alg (dane CEVA, Centrum Badań i Waloryzacji Alg) (4):
Kombu (Laminaria): od 1 500 do 3 500 µg jodu na gram suchej masy, czyli od około 1000 do 2300% RWS przy 1 g
Wakame (Undaria pinnatifida): od 350 do 500 µg na gram suchej masy, czyli od około 230 do 330% RWS przy 1 g
Dulse (Palmaria palmata): od 150 do 300 µg na gram suchej masy, czyli od około 100 do 200% RWS przy 1 g
Nori (Porphyra): od 30 do 50 µg na gram suchej masy, czyli od około 20 do 33% RWS przy 1 g
Sałata morska (Ulva lactuca): od 10 do 30 µg na gram suchej masy, czyli od około 7 do 20% RWS przy 1 g
Od razu widać problem z kombu: jedna mała porcja może z łatwością przekroczyć limit bezpieczeństwa ustalony przez EFSA na 600 µg dziennie (5). Wakame natomiast plasuje się w strefie pośredniej: jego zawartość jodu jest wysoka, ale znacznie niższa niż w kombu.
Dlaczego wakame jest najbardziej zrównoważoną algą pod względem jodu
Jeśli szukasz algi, której zawartość jodu pozostaje pod kontrolą, wakame spełnia wszystkie warunki.
Po pierwsze, jego dawkowanie jest naturalnie skalibrowane. Przy około 420 µg jodu na gram, dzienna porcja 1g z nawiązką pokrywa Twoje potrzeby, nigdy nie osiągając górnej granicy bezpieczeństwa. To właśnie nazywam "algą jodową bez nadmiaru".
Po drugie, wakame ma subtelny i przyjemny smak, znacznie różniący się od bardzo wyraźnego morskiego smaku kombu. Wiele osób, które "nie lubią alg", w rzeczywistości jest mile zaskoczonych łagodnością wakame. Jest to zresztą najczęściej spożywana alga w Japonii, zwłaszcza w słynnej zupie miso.
W Biovie oferujemy wakame z certyfikatem BIO, zbierane w sposób odpowiedzialny w Roscoff. To nasza alga referencyjna, kiedy pytają nas, jaką algę wybrać ze względu na zawartość jodu.
Pułapka kombu: kiedy zbyt dużo jodu staje się problemem
Kombu zasługuje na chwilę uwagi, ponieważ jest to typowy przykład "zbyt wiele dobrego, które szkodzi".
Ta alga kombu bardzo skoncentrowana w jod jest ceniona w kuchni za bogactwo umami. Ale jego zawartość jodu, która w niektórych odmianach może osiągać 3500 µg na gram, może być problematyczna przy bardzo regularnym stosowaniu.
Badanie opublikowane w ScienceDirect w 2021 roku udokumentowało przypadki zaburzeń funkcji tarczycy związanych z nadmiernym spożyciem bardzo bogatych w jod alg w długim okresie (6). Osoby, których to dotyczyło, bardzo regularnie spożywały algi typu kombu, nie zdając sobie sprawy z ich wyjątkowego stężenia jodu.
Konkretnie, oto zawartość jodu w wakame a kombu: kombu zawiera średnio 8 do 10 razy więcej jodu niż wakame. Ta zasadnicza różnica wyjaśnia, dlaczego wakame można spożywać regularnie (3 do 4 razy w tygodniu), podczas gdy kombu powinno być zarezerwowane do sporadycznego użycia i w bardzo małych ilościach.
Świeże algi Biovie są zbierane ręcznie w Roscoff przez Bretalg, historycznie pierwszego zbieracza alg we Francji (od 1991 roku). Kombu, wakame, nori, dulse, sałata morska i spaghetti morskie są sprzedawane jako gotowy do spożycia tatar lub w opakowaniach od 500 g do 1 kg, o konsystencji i smaku bliższych morzu niż wersje suszone. Przy cenie 16,80 € za kilogram nasza oferta należy do najbardziej konkurencyjnych cenowo na rynku świeżych alg zbieranych we Francji. Aby spróbować, mogą Państwo wybrać nasz zestaw odkrywczy z 4 ekologicznymi algami w 4 x 250 g; a jeśli Państwo gotują regularnie, kilogram wychodzi znacznie taniej., 8
produktów
Niedobór jodu we Francji: prawdziwa niedoceniana rzeczywistość
Alarmujące dane WHO z 2024 roku
Często myśli się, że niedobór jodu to problem krajów rozwijających się. W rzeczywistości jest to bardzo dalekie od prawdy.
Według najnowszych danych Światowej Organizacji Zdrowia opublikowanych w 2024 roku, blisko 2 miliardy ludzi na świecie wykazują niewystarczające spożycie jodu (7). A Europa nie jest oszczędzona: WHO klasyfikuje Francję wśród krajów z umiarkowanym niedoborem jodu.
Te liczby naprawdę dały mi do myślenia, kiedy je odkryłem. Jak to możliwe w kraju rozwiniętym takim jak nasz, z dostępem do zróżnicowanej żywności?
Kto należy do grup najbardziej zagrożonych?
Niektóre grupy populacji są szczególnie narażone na ryzyko niedoboru jodu:
Wegetarianie i weganie: Głównymi źródłami jodu w diecie są algi, ryby, owoce morza i produkty mleczne. Bez tych pokarmów spożycie naturalnego jodu w diecie wegańskiej staje się problematyczne, jeśli nie rekompensuje się go algami, a weganie niekoniecznie mają taki zwyczaj.
Kobiety w ciąży i karmiące: Ich zapotrzebowanie na jod jest zwiększone o 30 do 50%.
Osoby ograniczające sól: Jodowanie soli kuchennej jest środkiem zdrowia publicznego, ale ci, którzy ograniczają spożycie soli ze względów sercowo-naczyniowych, tracą to źródło jodu.
Mieszkańcy regionów oddalonych od morza: Historycznie ludność górska była najbardziej dotknięta wolem, tym powiększeniem objętości tarczycy związanym z brakiem jodu.
Osoby spożywające dużo pokarmów wolotwórczych: Niektóre pokarmy, jak kapusta, brokuły czy soja, mogą zakłócać wykorzystanie jodu przez tarczycę, jeśli spożywa się je w dużych ilościach.
Dlaczego sól jodowana już nie wystarcza
Sól jodowana była ważnym osiągnięciem zdrowia publicznego w XX wieku. Dodanie jodu do soli kuchennej pozwoliło drastycznie ograniczyć przypadki wola i kretynizmu w krajach zachodnich.
Ale dziś ta strategia pokazuje swoje granice. Kilka czynników wyjaśnia, dlaczego sól jodowana nie stanowi już wystarczającej naturalnej alternatywy dla jodu:
Ograniczenie spożycia soli: Zalecenia zdrowia publicznego (słusznie) zachęcają nas do ograniczenia spożycia soli. Mniej soli = mniej jodu.
Stosowanie soli niejodowanej: Sól morska, kwiat soli, różowa sól himalajska... Te "modne" alternatywy zazwyczaj nie są jodowane.
Przetwórstwo żywności: Dania przemysłowe rzadko używają soli jodowanej.
Biodostępność: Jod dodany do soli może częściowo ulatniać się podczas przechowywania i gotowania.
Algi takie jak wakame są jednym z pokarmowych źródeł jodu, a my oferujemy je w Biovie od lat.
Jak stosować wakame na co dzień
Zalecane dawki w zależności od Twojej sytuacji
Przejdźmy teraz do konkretów. Ile wakame dziennie?
Oto dawki, które zalecamy, oparte na referencyjnych wartościach żywieniowych (3):
Ogólne utrzymanie (osoba dorosła): 1g suszonego wakame, 3 do 4 razy w tygodniu. Pokrywa to około 280% RWS jodu przy każdym spożyciu.
Zwiększone potrzeby (ciąża, karmienie): 1 do 1,5g wakame, 4 razy w tygodniu. Ważne: zawsze poinformuj o tym swojego lekarza lub położną.
Ścisła dieta wegańska: 1g wakame, 4 do 5 razy w tygodniu, aby zrekompensować brak zwierzęcych źródeł jodu.
Ograniczenie soli: Jeśli ograniczasz sól jodowaną ze względów zdrowotnych, wakame może stać się Twoim głównym źródłem jodu. Taka sama dawka jak przy ogólnym utrzymaniu.
Ta dawka jodu z algi może wydawać się niewielka i właśnie na tym polega jej zaleta. Łyżeczka płatków wakame lub mała porcja nawodnionego wakame z powodzeniem wystarcza.
Idealna częstotliwość: 3 do 5 razy w tygodniu
Dlaczego 3 do 5 razy w tygodniu, a nie codziennie?
Po pierwsze, jod magazynuje się w tarczycy. Twoje ciało utrzymuje rezerwę, która pozwala mu radzić sobie z wahaniami w spożyciu. Regularne, ale niecodzienne spożycie z powodzeniem wystarcza do utrzymania tych rezerw.
Po drugie, ta częstotliwość daje Ci elastyczność w organizacji kulinarnej. Nie musisz jeść wakame przy każdym posiłku. Trzy, cztery czy pięć razy w tygodniu jest łatwe do włączenia, nie stając się obciążeniem.
Po trzecie, dla ostrożności pozwala to uniknąć wszelkiego ryzyka przeciążenia. Nawet z tak zrównoważoną algą jak wakame lepiej nie nasycać codziennie organizmu jodem.
Sposoby przyrządzania: sałatka, zupa, płatki
Wakame nadaje się do wielu przepisów. Oto trzy najprostsze sposoby włączenia go do diety:
1. W sałatce (klasyk) Namocz 5g suszonego wakame w zimnej wodzie przez 5 minut. Potroi swoją objętość i odzyska miękką teksturę. Odcedź, dopraw odrobiną sosu sojowego, oleju sezamowego i octu ryżowego. Dodaj nasiona sezamu. To słynna "sałatka wakame" z japońskich restauracji, tylko świeższa i mniej słodka!
2. W zupach i bulionach Dodaj szczyptę suszonego wakame bezpośrednio do zupy pod koniec gotowania. Sam się nawodni. Świetnie sprawdza się w zupie miso, ale także w klasycznym bulionie warzywnym czy zupie rybnej.
3. W płatkach do posypywania (najbardziej praktyczne) To naprawdę najprostsze rozwiązanie na co dzień. Płatki wakame posypuje się na dowolne danie: ryż, makaron, warzywa, sałatki, jajka... Smak jest subtelny i wnosi przyjemny akcent umami, nie dominując dania.
W Biovie oferujemy te różne formaty, aby każdy znalazł ten, który mu odpowiada. Osobiście używam na co dzień głównie płatków ze względu na ich praktyczność.
Wskazówka: jak modulować zawartość jodu w razie potrzeby
Oto wskazówka, którą zna niewiele osób: woda z moczenia wakame zawiera część jodu. Jeśli chcesz lekko zmniejszyć spożycie jodu (np. jeśli już spożywasz inne źródła jodu), możesz:
Wydłużyć czas moczenia do 5-10 minut
Wylać wodę z moczenia zamiast jej używać
Szybko zblanszować wakame we wrzącej wodzie
I odwrotnie, jeśli chcesz zmaksymalizować spożycie jodu, używaj wakame bez wcześniejszego moczenia (bezpośrednio w płatkach) lub dodaj wodę z moczenia do swojej potrawy.
Ważne środki ostrożności i przeciwwskazania
Bardzo zależy mi na tej sekcji, ponieważ przejrzystość jest częścią naszych wartości w Biovie. Wakame regularnie jest odpowiednie dla większości osób, ale istnieją sytuacje, w których wymagana jest ostrożność. Przeciwwskazania wakame dla tarczycy są realne i należy je znać.
Nadczynność tarczycy i autoimmunologiczne choroby tarczycy
Jeśli cierpisz na nadczynność tarczycy (tarczyca działająca zbyt intensywnie), spożycie wakame lub innego źródła jodu jest zazwyczaj odradzane. Dodatkowe spożycie jodu mogłoby pogorszyć sytuację.
W przypadku autoimmunologicznych chorób tarczycy, takich jak choroba Hashimoto czy choroba Gravesa-Basedowa, kwestia jest bardziej zniuansowana. Niektóre badania sugerują, że nadmiar jodu mógłby stymulować autoimmunizację tarczycy u osób predysponowanych (6). W tych przypadkach konieczne jest zasięgnięcie opinii endokrynologa przed wszelkim regularnym spożyciem alg.
Uwaga: sytuacja jest inna w przypadku niedoczynności tarczycy (tarczyca działająca niewystarczająco). W przypadku niedoczynności tarczycy, niezależnie od jej przyczyny, poproś lekarza o radę przed regularnym spożywaniem alg.
Interakcje z lekami (Lévothyrox®, amiodaron)
Niektóre terapie wchodzą w interakcje z jodem i wymagają szczególnej ostrożności:
Lévothyrox® i inne zastępcze hormony tarczycy: Jeśli przyjmujesz tego rodzaju leczenie, Twoje spożycie jodu powinno pozostać stabilne. Nagłe zwiększenie (np. rozpoczęcie regularnego spożywania wakame) mogłoby wymagać dostosowania leczenia. Porozmawiaj o tym z lekarzem.
Amiodaron: Ta terapia stosowana przy niektórych zaburzeniach rytmu serca sam zawiera duże ilości jodu. Dodawanie pokarmowych źródeł jodu jest zazwyczaj odradzane podczas tego leczenia.
Lit: Ta terapia stosowana w psychiatrii może wpływać na funkcję tarczycy. Spożycie alg należy omówić z lekarzem przepisującym.
Ciąża, karmienie piersią i przypadki szczególne
Ciąża i karmienie piersią to okresy, w których zapotrzebowanie na jod jest zwiększone. Jeśli spożywasz wakame w tych okresach:
Zawsze poinformuj lekarza lub położną o spożyciu alg
Przestrzegaj zalecanych dawek (1 do 1,5g, maksymalnie 4 razy w tygodniu)
Bezwzględnie unikaj alg bardzo skoncentrowanych w jod, takich jak kombu
U dzieci wakame można wprowadzać stopniowo od 3. roku życia, w mniejszych ilościach (0,5g, 2 razy w tygodniu).
Okres przedoperacyjny: dlaczego odstawić 15 dni wcześniej
Oto często mało znany środek ostrożności: jeśli masz przejść zabieg chirurgiczny, zwłaszcza tarczycy lub przytarczyc, zaleca się odstawienie spożycia alg bogatych w jod co najmniej 15 dni przed operacją.
Jod może bowiem zakłócać niektóre badania przedoperacyjne (zwłaszcza scyntygrafię) i tymczasowo modyfikować funkcję tarczycy, co komplikuje zabieg.
Wakame, spirulina, chlorella: to nie konkurenci
Pomyłka zdarza się często, więc wyjaśnijmy to raz na zawsze. Spirulina jest bardzo bogata w białko, ale praktycznie nie zawiera jodu: nigdy nie zastąpi wakame na tym polu. Chlorella z kolei wyróżnia się chlorofilem i szczególną ścianą komórkową, ale również nie jodem.
Innymi słowy, te trzy algi nie rywalizują o tę samą przestrzeń: wakame, jod i minerały morskie, spirulina, białko i żelazo, chlorella, chlorofil. Łączenie ich ma sens; przeciwstawianie sobie, żaden.
Przechowywanie: jeden z najłatwiejszych produktów do trzymania w zapasie
To rzadko podkreślana zaleta: suszone wakame przechowuje się około 18 miesięcy (wobec kilku dni dla wersji świeżej), w temperaturze pokojowej, w suchym miejscu chronionym przed światłem. Nie wymaga chłodzenia.
Po otwarciu opakowania przełóż je do szczelnego szklanego słoika przechowywanego w spiżarni. Suche wakame nie psuje się jak produkt świeży: powoli traci niewielką wilgoć, jaką zawiera, co raczej koncentruje jego zawartość mineralną. Dzięki temu to produkt, który można trzymać w zapasie przez cały rok bez obaw.
Inne składniki wakame
Wakame nie sprowadza się tylko do dostarczania jodu. Ta alga zawiera inne składniki. Po więcej szczegółów zapraszam do zapoznania się z naszym kompletnym przewodnikiem po jadalnych algach.
Fukoksantyna: brunatny barwnik wakame
Wakame zawiera unikalny barwnik karotenoidowy zwany fukoksantyną.
Wapń w wakame
Wakame zawiera około 1300 mg wapnia na 100g suchej algi (9).
Oczywiście nie zjada się 100g wakame dziennie: przy zalecanych porcjach (1 do 2g) dostarczanie wapnia pozostaje skromne.
Wakame zawiera również inne minerały: magnez, żelazo, cynk...
Fukoidany: polisacharydy
Fukoidany to siarczanowane polisacharydy obecne w brunatnych algach, takich jak wakame.
Wakame dostarcza znacznie więcej niż jod: to pokarm, który ma swoje miejsce w zróżnicowanej i zrównoważonej diecie.
Najczęściej zadawane pytania
Jakie algi wybrać dla tarczycy?
Wakame zawiera około 420 µg jodu na gram, czyli około 280% RWS dla 1 g; jod przyczynia się do prawidłowej produkcji hormonów tarczycy i do prawidłowego funkcjonowania tarczycy. Kombu może zawierać go nawet 10 razy więcej: wakame stosuje się w niewielkiej ilości.
Czy wakame odchudza?
Żaden pokarm nie odchudza sam z siebie. Wakame to niskokaloryczna alga, która ma swoje miejsce w zróżnicowanej diecie; polecam ją ze względu na smak i jod, a nie jako produkt odchudzający.
Czy algi są niebezpieczne dla tarczycy?
Algi nie są niebezpieczne, jeśli spożywa się je z umiarem i zdrowym rozsądkiem. Ryzyko dotyczy głównie nadmiaru jodu w przypadku bardzo skoncentrowanych alg, takich jak kombu. Wakame, ze swoją umiarkowaną zawartością, jest bezpieczne do regularnego spożycia (3-5 razy w tygodniu) u osób bez wcześniej istniejącego problemu z tarczycą.
Jaka ilość wakame dziennie?
1 do 2g suszonego wakame, 3 do 4 razy w tygodniu, wystarczy do pokrycia zapotrzebowania na jod. To odpowiada około łyżeczce płatków lub małej porcji sałatki wakame. Nie ma potrzeby spożywać więcej.
Czy jod z alg może być niebezpieczny?
EFSA (Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności) ustala górną granicę bezpieczeństwa na 600 µg jodu dziennie (5). Przy 1g wakame dostarczającym około 420 µg pozostajesz znacznie poniżej tej granicy. Niebezpieczeństwo dotyczy przede wszystkim kombu (1500-3500 µg/g) lub nadmiernego spożycia skoncentrowanych suplementów jodowych.
Jak łatwo jeść wakame?
Trzy proste sposoby: (1) W klasycznej sałatce po 5 minutach nawodnienia, z sosem sojowo-sezamowym. (2) Dodane pod koniec gotowania do zup i bulionów. (3) W płatkach do posypywania bezpośrednio na wszystkie dania, ryż, makaron, warzywa... Płatki są naprawdę najbardziej praktycznym rozwiązaniem na co dzień.
Jaki pokarm jest najbogatszy w jod?
Brunatne algi laminariowe (kombu) są pokarmami najbogatszymi w jod, z zawartością 1500 do 3500 µg na gram. Ale to stężenie może być nadmierne do regularnego użytku. Dla bezpiecznego i zrównoważonego spożycia preferuj wakame (420 µg/g) lub uzupełniaj rybami morskimi i owocami morza.
Podsumowanie
Wakame dostarcza jodu w ilości pośredniej, ani zbyt niskiej jak nori, ani nadmiernej jak kombu: dlatego zalecamy je do regularnego spożycia.
Przy 1 g wakame kilka razy w tygodniu dostarczasz jod, który przyczynia się do prawidłowego funkcjonowania tarczycy, nie przekraczając granicy bezpieczeństwa EFSA (600 µg dziennie).
W Biovie oferujemy certyfikowane wakame BIO, dostępne w różnych formatach, aby dostosować się do wszystkich zastosowań: suszone do sałatek, w płatkach do posypywania codziennych dań. To naprawdę jedna z naszych ulubionych alg, którą sami używamy z Aurélie od lat.
Odkryj nasze wakame BIO →
Zróżnicowana i zrównoważona dieta oraz zdrowy styl życia są ważne dla Twojego zdrowia.
Bibliografia
(1) CIQUAL, Tabele składu odżywczego żywności. ANSES, 2024. Dostępne na: https://ciqual.anses.fr/
(2) Zimmermann MB, Boelaert K. Iodine deficiency and thyroid disorders. Lancet Diabetes Endocrinol. 2015;3(4):286-295.
(3) ANSES, Referencyjne wartości żywieniowe witamin i minerałów. Opinia Krajowej Agencji Bezpieczeństwa Sanitarnego Żywności, 2021.
(4) CEVA, Centrum Badań i Waloryzacji Alg. Dane dotyczące składu odżywczego alg spożywczych, 2023.
(5) EFSA Panel on Dietetic Products, Nutrition and Allergies. Scientific Opinion on Dietary Reference Values for iodine. EFSA Journal. 2014;12(5):3660.
(6) Farebrother J, Zimmermann MB, Andersson M. Excess iodine intake: sources, assessment, and effects on thyroid function. Ann N Y Acad Sci. 2019;1446(1):44-65.
(7) World Health Organization. Iodine deficiency, Global status report 2024. WHO Europe, 2024.
(9) MacArtain P, Gill CI, Brooks M, Campbell R, Rowland IR. Nutritional value of edible seaweeds. Nutr Rev. 2007;65(12 Pt 1):535-543.