Łuszczyca dotyczy od 2 do 3 milionów Francuzów, czyli 3 do 5% populacji. Jeśli żyją Państwo z nawracającymi zmianami, ze swędzeniem, z tym wyczerpującym poczuciem „życia w skórze, która już do nas nie należy”, ten artykuł jest dla Państwa. Niczego nie obiecuję: wyjaśnię po prostu, co wiadomo o tej chorobie i co może wywoływać nawroty.
Czym naprawdę jest łuszczyca? (a nie tym, co się powszechnie sądzi)
Choroba autoimmunologiczna, a nie zwykła dolegliwość skóry
Najbardziej rozpowszechniona opinia o łuszczycy głosi, że to zwykły problem skórny, powierzchowna dolegliwość. Rzeczywistość jest bardziej złożona.
W rzeczywistości łuszczyca jest ogólnoustrojową chorobą autoimmunologiczną. W praktyce oznacza to, że w grę wchodzi Państwa układ odpornościowy, a nie sama skóra. Rozregulowany układ odpornościowy wytwarza sygnał przewlekłego stanu zapalnego (stan zapalny w łuszczycy ), który nienaturalnie przyspiesza odnowę komórek skóry. Tam, gdzie prawidłowy cykl regeneracji trwa około 28 dni, u osoby z łuszczycą może skrócić się do 3 lub 4 dni. Komórki gromadzą się na powierzchni i tworzą te czerwone, łuszczące się zmiany, które aż za dobrze Państwo znają.
Nie chodzi tylko o skórę: zmiany są widoczną częścią szerszego rozregulowania układu odpornościowego.
Mechanizmy, które warto zrozumieć
Aby zrozumieć łuszczycę, często wraca się do dwóch tropów.
Nadmierna reakcja układu odpornościowego: niektóre komórki odpornościowe (limfocyty T) są nieprawidłowo aktywowane i wytwarzają prozapalne cytokiny, w szczególności interleukinę 17 i TNF-α. Te przekaźniki chemiczne uruchamiają kaskadę zapalną, która prowadzi do powstania widocznych zmian.
Rola jelit: badania analizują związek między mikrobiotą jelitową a skórą, czyli tzw. oś jelita-skóra. Temat ten jest przedmiotem licznych badań; dotychczasowe prace nie pozwalają przypisać wpływu żadnemu produktowi spożywczemu.
Jakie są prawdziwe przyczyny łuszczycy?
Centralna rola przewlekłego stanu zapalnego
Łuszczyca jest przewlekłą chorobą zapalną: stan zapalny jest stały i nie zawsze ogranicza się do skóry, co wyjaśnia, dlaczego łuszczycy mogą towarzyszyć inne zmiany, w szczególności stawowe.
Kilka czynników związanych ze stylem życia jest regularnie wymienianych jako mogące sprzyjać nawrotom: stres, alkohol, tytoń, niedobór snu.
Stres i czynniki wywołujące
Prawdopodobnie zauważyli Państwo, że nawroty pojawiają się częściej po okresie intensywnego stresu w łuszczycy, wstrząsie emocjonalnym, infekcji lub dużym zmęczeniu. To nie jest tylko w Państwa głowie.
Przewlekły stres podnosi poziom kortyzolu, który zaburza regulację odpornościową i może nasilać reakcje zapalne. Związek między układem nerwowym a skórą jest dobrze zbadany.
Inne dobrze udokumentowane czynniki wywołujące to:
- Alkohol: szczególnie dobrze udokumentowany jako czynnik nasilający nawroty, należy go unikać w okresach aktywnych
- Niektóre leki (beta-blokery, lit, niesteroidowe leki przeciwzapalne): nigdy nie należy przerywać leczenia bez zasięgnięcia opinii lekarza
- Infekcje, w szczególności paciorkowcowe
- Urazy skóry (zjawisko Koebnera: zadrapanie może wywołać zmianę)
- Tytoń i przewlekły niedobór snu
30 do 40% osób z łuszczycą rozwija łuszczycowe zapalenie stawów w ciągu 10 lat, według Francuskiego Towarzystwa Dermatologicznego (Société Française de Dermatologie): to kolejny powód, by zapewnić sobie regularny nadzór lekarski, także poza okresami nawrotów.
Żywienie i łuszczyca: co można powiedzieć
Powiem wprost: żadna żywność nie leczy łuszczycy i żadna dieta nie zastępuje nadzoru lekarza. Alkohol natomiast jest dobrze udokumentowanym czynnikiem nasilającym nawroty. Poza tym urozmaicona i zrównoważona dieta oraz zdrowy styl życia pozostają ważne, tak jak dla każdego.
