Gedehydrateerde biologische waterkefirkorrels

Gedroogde kefirkorrels (=SCOBY)

Kefir is een traditionele drank die vooral weer opduikt in de biologische schappen. Er bestaan twee soorten kefir, die niet dezelfde fermenten vereisen: fruitkefir en melkkefir (men kan niet het ene maken met de korrels van het andere en omgekeerd). Hier hebben wij het over fruitkefir!

Het traditionele recept voor de fermentatie vraagt water, suiker, een schijfje citroen en een gedroogde vijg. Zo verkrijgt u een bruisende drank met een zurige, levendige smaak en een zeer licht alcoholgehalte (minder dan 1%). Varieer uw aperitieven met een fles kefir met een verrassende en echt unieke smaak.

Hier vindt u de volledige set met de kefirkorrels + het materiaal.

🍶 Alle voordelen van gedroogde kefirkorrels

De gedroogde kefirkorrels zijn van even goede kwaliteit als verse korrels en ze bevatten dezelfde levende fermenten. De korrels zijn langer houdbaar (een jaar) en ook gemakkelijker te gebruiken en snel te activeren. Ze vermenigvuldigen zich gemakkelijk en kunnen eindeloos worden gebruikt.
Kent u de term SCOBY? Het is eigenlijk een Engels acroniem om de kefirkorrels aan te duiden: Symbiotic Culture Of Bacteria and Yeast
wat vertaald wordt als ‘symbiotische cultuur van bacteriën en gisten’.

🍶 Hoe maakt u uw kefir?

Let op, vóór het eerste gebruik moeten de gedroogde kefirkorrels worden geactiveerd:

Allereerst is het, voordat u de korrels hanteert, van cruciaal belang uw handen zorgvuldig te wassen om besmetting te voorkomen en erop toe te zien dat u zeer schoon keukengerei en zeer schone recipiënten gebruikt. Gebruik warm water en zeep om ervoor te zorgen dat uw handen goed schoon zijn. Ga daarna als volgt te werk:

🍶 Hier vindt u een video tutorial gemaakt door Héllyane , een van onze klanten:

🍶 Ga daarna over tot de bereiding van uw kefir:

Het proces verloopt in meerdere stappen: een eerste fermentatie van 24h in water met suiker, een gedroogde vijg en schijfjes citroen, water van goede kwaliteit op kamertemperatuur. Daarna volgt het oogsten van de korrels, die men apart houdt (hetzij in rust in de koelkast, hetzij opnieuw gebruikt voor een andere fermentatie).

En ten slotte de tweede fermentatie in de fles, die zorgt voor het bruisende, een minder zoete smaak en vooral de ontwikkeling van de fermenten.
Alle suiker wordt tijdens de fermentatie verbruikt, ze is niet (of nauwelijks) terug te vinden in de eindige drank.

Ter herinnering: u kunt GEEN melkkefir maken met de korrels van fruitkefir.