Świadectwo wegetarianki na surowo: jedenaście lat żywego odżywiania

Minęło już 11 lat, odkąd zdecydowałam się zostać wegetarianką. Najpierw z dnia na dzień wyeliminowałam spożycie mięsa i ryb, a miesiąc później obrałam bardziej radykalną drogę, stając się w 100% surowowegańską. Mój wybór jest jednocześnie etyczny, ekologiczny, ale też podyktowany chęcią przyjęcia sposobu odżywiania bardziej przyjaznego mojemu ciału, pragnę pozostawać wyczulona na sygnały, które mi daje, aby nawigować. Dziś, w wieku 48 lat, jako aktywna kobieta, mama trójki dzieci, współzarządzająca firmą z licznymi projektami, ta dieta jest częścią mojego bardzo intensywnego codziennego życia.

A jednak często słyszę, że ten sposób odżywiania może prowadzić do niedoborów, zwłaszcza białka, żelaza czy witamin, ze szczególnym naciskiem na B12. Ten ukierunkowany i powtarzany przekaz może czasem zniechęcać tych, którzy chcieliby spróbować, lub budzić wątpliwości co do długoterminowej trwałości diety wegetariańskiej.

Moje wyniki badań krwi

Dzielę się tu moimi niedawnymi badaniami krwi, wykonanymi w ramach regularnej kontroli lekarskiej. To świadectwo jest osobiste i nie ma charakteru ogólnego. Dla mnie dobre planowanie posiłków i regularna kontrola były kluczowe.

Dobrze przemyślane odżywianie

Sekret zrównoważonego odżywiania tkwi w różnorodności i jakości spożywanych produktów. Tak więc owszem, są grupy produktów, które całkowicie wyeliminowałam, jak mięso, ryby, nabiał, i dbam o to, by urozmaicać swoje posiłki.

Oczywiście codziennie włączam do diety dużą różnorodność warzyw, owoców, orzechów, aby urozmaicać swoje posiłki.

Zboża spożywam, dbając starannie o ich namaczanie i kiełkowanie przed jedzeniem, na surowo lub „al dente”.

Nie przyjmuję suplementów diety na dłuższą metę, preferując dobrze ukierunkowane kuracje w sprzyjających porach roku. Wtedy będzie to olej z wiesiołka, magnez lub witamina C.

Wolę urozmaicać moją dietę, na przykład świeżymi algami, mikroalgami, pyłkiem pszczelim, kiełkami i mikrolistkami, sokami warzywnymi w ogóle, a w szczególności sokiem z młodego jęczmienia oraz wodą morską.

Jestem w 100% wegetarianką z wyboru i stosuję zasadę Pareto w odniesieniu do mojego żywego odżywiania. 80% na co dzień i 20% wyjątków. Przede wszystkim dlatego, że myślenie liczbami i proporcjami to mentalny i mechaniczny sposób patrzenia na rzeczy, a ja jestem człowiekiem przeżywającym emocje, przyznającą się do uczuciowej zależności, która woli z przyjemnością delektować się pankejkami zrobionymi z miłością przez moje córki (nawet ze zwykłej mąki) niż pozostawać uwięziona samotnie w swoich ideałach czystości, których i tak nigdy nie osiągamy!

Możecie też wyobrazić mnie sobie, jak jem dobre, dojrzałe serki u przyjaciół, to rzadkie, ale takie chwile zachowuję zazdrośnie.

Aktywny i zrównoważony styl życia

Jednak moje samopoczucie nie opiera się wyłącznie na tym, co jem. Poza odżywianiem szczególnie dbam o jakość mojego snu, który traktuję priorytetowo. Bardzo prosta złota zasada, którą stosuję: odpoczywam, kiedy jestem zmęczona. Daleka jestem od zmuszania mojego organizmu do odporności i przekraczania granic. Łagodność wobec samej siebie to dobre źródło składników odżywczych!

Mam nawet w moim grafiku przedział czasowy zarezerwowany na krótką drzemkę każdego dnia i bardzo często z niego korzystam.

Jestem też bardzo czujna na siedzący tryb życia, bo pozostawanie aktywną jest dla mnie kluczowe. W ramach mojej codziennej rutyny ograniczam czas spędzany przed ekranem do trzech godzin dziennie, a przy dobrej organizacji udaje mi się prowadzić firmę, projekty i życie rodzinne bez przekraczania tego limitu. Dzięki temu pozostaję w ruchu, nie grzęznę w statycznej pozycji i lepiej zarządzam swoją energią przez cały dzień.

Swobodny taniec, krótki jogging na boso, regularne rozciąganie podczas długich podróży, kąpiele na świeżym powietrzu o każdej porze roku, rower, rolki, wszystko jest pretekstem, żeby się ruszać.

Dla mnie ważne jest, by móc regularnie rozładowywać stres, gniew, frustracje, niepokoje i bodźce z zewnątrz.

Krótkie posty i monodiety: moje doświadczenie

Kolejnym aspektem mojej rutyny, poza tym, co jem. Praktykuję też od czasu do czasu krótkie posty lub monodiety, to mój osobisty nawyk, który nie jest dla każdego (przed rozpoczęciem postu poproś o radę specjalistę ochrony zdrowia).

Okresowo robię krótkie posty. Dla mnie to chwile odpoczynku trawiennego i wewnętrznego spokoju, w których łatwiej jest usłyszeć własne myśli, nadzieje. Podobnie monodieta, która polega na spożywaniu tylko jednego rodzaju pokarmu przez określony czas (jak jabłka, soki warzywne czy winogrona), daje mi bardzo proste posiłki przez krótki czas.

To praktyki, które lubię i które dostosowuję do swojego samopoczucia.

Moja codzienność dzisiaj

Z dala od stereotypów przekazywanych na temat wegetarianizmu i żywego odżywiania, moja dieta i mój styl życia towarzyszą mi w moich aktywnościach i w dążeniu do harmonijnego sposobu życia. Czuję się zgodna z moimi wyborami żywieniowymi i życiowymi. Pokazuje to, że przy odpowiedniej organizacji i świadomości można prowadzić aktywne, zrównoważone i pełne projektów życie, będąc wegetarianką od ponad dekady.