Warto zauważyć, że nasze nawyki żywieniowe przyczyniają się do „specjalizacji" naszej flory jelitowej. Tak więc flora osoby stosującej dietę roślinną nie będzie identyczna z florą osoby wszystkożernej.
Złe trawienie z różnych powodów może być przyczyną niedoborów żywieniowych, nawet jeśli wcześniej dieta jest zdrowa, z posiłkami zrównoważonymi i dostosowanymi pod względem jakościowym i ilościowym do rzeczywistych potrzeb danej osoby.
Znaczenie flory jelitowej i jej adaptacji
Czasami obserwuje się objawy takie jak wypadanie włosów, głębokie odwapnienia wraz z towarzyszącymi im objawami, utrata masy ciała, biegunka, zaparcia.
Wszystko to często jest jedynie ilustracją błędów dotyczących fizjologii trawienia.
Objawy te są często błędnie interpretowane jako rzekome kryzysy odtruwające. W rzeczywistości bardzo często ilustruje to zaburzenia flory jelitowej — dysbiozę i stan zapalny błony śluzowej przewodu pokarmowego — wraz z towarzyszącymi im konsekwencjami (dolegliwościami lub objawami) dla organizmu.
Czasami jest to także wyraz nierównowagi diety (brak czegoś lub nadmiar czegoś innego).
Chronicznie utrudnione trawienie (wzdęcia, zgaga, refluks żołądkowy, gazy...) może być przyczyną stałego zatrucia organizmu w wyniku znacznych fermentacji i gnicia jelitowego.
Wegetarianie, weganie, surowojadcy lub weganie bywają w ten sposób prawdziwymi „chodzącymi fabrykami gazu". W istocie można wytwarzać w swoim organizmie znaczne ilości alkoholu i cierpieć na marskość wątroby, nie pijąc przy tym ani kropli alkoholu dziennie.
Z drugiej strony przewlekłe zaburzenia trawienne są również przyczyną toksylimfemii (zatrucia krwi i limfy) wskutek zmiany treści pokarmowej i nierównowagi flory jelitowej. Sytuacja ta może być przyczyną patologii eliminacyjnych, takich jak trądzik, egzema itp.
Zatrucie organizmu może z kolei powodować zakwaszenie ciała i wywoływać z czasem wszelkiego rodzaju zaburzenia.
Strategie dla optymalnego trawienia
Aby uniknąć tych różnych objawów związanych z utrudnionym trawieniem, wystarczy przestrzegać fizjologii trawienia:
- W ramach planu żywieniowego ważne jest, aby uwzględnić zgodne i niezgodne połączenia żywieniowe. Należy unikać spożywania wodnistych kwaśnych owoców, takich jak cytrusy (pomarańcza, cytryna, grejpfrut, mandarynka itp.), ale także wszystkich wodnistych półkwaśnych owoców, takich jak jabłko, gruszka, wiśnia, morela itp., podczas posiłku, w którym spożyto produkty skrobiowe lub zboża, ponieważ utrudni to ich trawienie i będzie przyczyną gazów i wzdęć.
- Nie pić dużych ilości wody podczas posiłku, aby nie nadmiernie rozcieńczyć soków trawiennych i nie utrudnić procesu trawienia.
- Nie pić soków owocowych, syropów, napojów gazowanych podczas posiłku.
- Odczekać co najmniej 4 godziny po posiłku przed zjedzeniem czegokolwiek, nawet kostki czekolady czy ciastka.
- Odczekać 2 godziny po posiłku przed wypiciem nawet wody, z wyjątkiem przypadku pilnego i intensywnego pragnienia. W tym wyjątkowym przypadku wypije się tylko odrobinę wody, łyk po łyku.
- Niektóre osoby mają tendencję do spożywania zbyt dużej ilości zbóż, produktów skrobiowych lub skrobi, albo do ciągłego podjadania tych produktów jako przekąsek, co może prowadzić do hemogliazy (gęsta krew), a także do nadwagi lub otyłości. Może to również sprzyjać bardzo wysokiej produkcji nasyconych kwasów tłuszczowych, stąd miażdżyca. Te nadmiary żywieniowe mogą ponadto zakwaszać organizm.
Wystarczy ograniczyć i zmniejszyć spożycie tych produktów.
Można tu doprecyzować, że zaleca się łączenie węglowodanów z białkami w tym samym posiłku, choć niektóre osoby twierdzą, że jest to niezgodne połączenie żywieniowe i jeden z częstych błędów.
Dostarczanie białek przyczyni się do sprzyjania uczuciu sytości.
Ponadto obecność cukru przyczynia się do lepszego przyswajania aminokwasów pochodzących zwłaszcza z białek zwierzęcych.
Diety wegetariańskie i wegańskie: pułapki, których należy unikać
Różne osoby będą spożywać zbyt dużo orzechów i nasion oleistych w celu zapewnienia zapotrzebowania na aminokwasy, co może być przyczyną wyczerpania wątroby (nieświeży oddech, odbarwiony stolec, żółta cera, nudności, utrata apetytu...).
- Nadmierne spożycie produktów skrobiowych lub zbóż w połączeniu z roślinami strączkowymi sprzyja zaburzeniom trawiennym. Ten nadmiar dotyczy szczególnie osób, które poprzez tę praktykę mają nadzieję zapewnić sobie dobry dowóz wszystkich niezbędnych aminokwasów.
- Niektórzy zwolennicy diety „makrobiotycznej" mogą w pewnych przypadkach pogorszyć swoje zdrowie. Dieta makrobiotyczna kładzie zasadniczo nacisk na pełnoziarniste zboża, owoce i warzywa mało przetworzone. Istnieją różne „odmiany" tej diety.
Tak więc niektórzy „makrobioci" spożywają 70% zbóż i 30% warzyw, czasem z dużym udziałem smażonych potraw. Ta praktyka jest szkodliwa dla wątroby i należy do błędów żywieniowych, których nie należy popełniać.
Należy zmniejszyć spożycie zbóż i nieco zwiększyć spożycie warzyw surowych i gotowanych, jednocześnie ograniczając spożycie smażonych potraw i innych produktów tłustych.
- Czasami można spotkać ludzi, którzy spożywają zbyt dużo wodnistych owoców (składniki odżywcze + woda + kwasy, jak cytrusy, ale także jabłka, gruszki, wiśnie, morele itp.). W tym przypadku można zaobserwować utratę witalności, masy ciała, libido, ale także anemię, wysuszenie skóry i jej przedwczesne starzenie, głębokie odwapnienie organizmu itp.
Tak więc w niektórych przypadkach to nie dieta wegańska, wegetariańska czy surowojadcza powinna być kwestionowana w wartości bezwzględnej, lecz sposób, w jaki jest stosowana, z mało zalecanymi praktykami. Na przykład niektórzy spożywają codziennie znaczne ilości cytrusów lub piją litr lub więcej tych owoców dziennie.
Warto zmniejszyć spożycie wodnistych kwaśnych i półkwaśnych owoców, dostosowując je do osobistej zdolności utleniania tych produktów. Osoby szczupłe i o niskiej witalności (wrażliwe na zimno, ciepło i wysiłek) powinny spożywać niewiele wodnistych kwaśnych lub półkwaśnych owoców.
Częste niedobory żywieniowe i jak ich unikać
Wśród różnych diet omawianych w tym artykule niektóre osoby, które je stosują, nie spożywają wystarczająco dużo orzechów i nasion oleistych lub oleju roślinnego. W istocie niektórzy wegetarianie lub weganie (ale nie wszyscy) uważają, że owoce w łupinach (orzechy włoskie, laskowe itp.) nie stanowią naturalnego pożywienia człowieka, więc nie spożywają ich wcale lub bardzo mało.
Ponadto niektórzy z nich nie spożywają oleju w butelce, ponieważ uważają, że jest to wbrew naturze, gdyż wymagał interwencji człowieka, aby uzyskać przetworzony produkt.
Brak ważnego kwasu tłuszczowego, takiego jak Omega 3 lub 6, będzie miał liczne konsekwencje: zaburzenia poznawcze, nastroju, pamięci, problemy sercowo-naczyniowe itp.
Spożywając przy każdym posiłku łyżkę stołową oleju bogatego w omega 3 lub 6 (olej z konopi, olej lniany...) z pierwszego tłoczenia na zimno i pochodzenia ekologicznego, między innymi pozwoli to zaradzić tym brakom.
Nawet jeśli świat roślin jest bogaty w białka, różni surowojadcy, weganie, wegetarianie mogą mieć niedobory aminokwasów z powodu niezdolności trawiennej do ich wydobycia z roślin.
Niektórzy surowojadcy, wegetarianie, weganie (ale nie wszyscy) twierdzą, że są stale głodni w ciągu dnia, choć mają poczucie, że jedzą dużą ilość surowych warzyw, ale także węglowodanów w postaci na przykład bananów czy ziemniaków.
Gdy sytość nie jest osiągana w regularny sposób, odpowiada to „brakowi" na poziomie krwi lub wewnątrzkomórkowym.
Ten deficyt może dotyczyć glukozy, aminokwasów lub innych cząsteczek, których organizm potrzebuje.
Ten niedobór może wynikać z niezdolności organizmu do prawidłowego trawienia treści pokarmowej z powodu zaburzeń trawiennych lub nierównowagi flory jelitowej, lub niedoboru enzymów trawiennych.
W innych przypadkach może to być wynik hipoglikemii reaktywnej, spowodowanej insulinoopornością lub nadmiernym spożyciem cukrów o wysokim indeksie glikemicznym, które powoduje nagły wzrost glukozy we krwi. Po tym ostatnim nieuchronnie nastąpi tzw. hipoglikemia „reaktywna" i chęć ponownego jedzenia.
Rozwiązaniem jest zmniejszenie spożycia roślin, przynajmniej tymczasowo, i przeprowadzenie „zindywidualizowanej regulacji żywieniowej" z ewentualną pomocą specjalisty zdrowia, aby wyeliminować wszelkie przyczyny mogące sprzyjać niedoskonałemu trawieniu, a przeciwnie — zwiększyć zdolność trawienną.
Niedobór witaminy D pochodzenia zwierzęcego lub roślinnego, z różnych powodów.
Witamina D jest witaminą rozpuszczalną w tłuszczach (rozpuszczalną w tłuszczach lub lipidach). U człowieka witamina D powstaje z pochodnej cholesterolu pod wpływem promieniowania UVB słońca (D-cholekalcyferol), a także w wyniku wchłaniania pokarmów będących prekursorami witaminy D, które wątroba i nerki pozwalają przekształcić w aktywną witaminę D (D-ergokalcyferol).
Wraz z wiekiem (mniej więcej od 65 roku życia), niedoborem żywieniowym, różnymi zanieczyszczeniami pokarmowymi, ale także atmosferycznymi, stosowaniem kremów z filtrem itp., synteza witaminy D przez organizm stopniowo maleje.
Witamina D jest przedmiotem bardzo ważnych badań naukowych.
Poza swoją znaną funkcją przeciw odwapnieniu i krzywicy dowiadujemy się, że witamina D, gdy jest obecna w wystarczającej ilości we krwi, przyczynia się do mniejszej liczby nowotworów, zawałów, złamań, bólów stawów, infekcji, depresji, a nawet otępienia itp. (Zobacz książkę: Vitamine D, mode d'emploi autorstwa Brigitte Houssin w wydawnictwie Thierry Souccar)
Suplementacja witaminą D jest zasadna w zimnych okresach, mniej więcej od października do maja, na półkuli północnej. Wybieraj najlepiej witaminę D pochodzącą z porostu ze względu na jej dostarczanie witaminy D3, a nie z łoju owczego, często obciążonego toksynami wchłoniętymi przez owcę, takimi jak środki ochrony roślin.
Podsumowanie
Podsumowując, zmiana sposobu odżywiania wymaga czegoś więcej niż prostej modyfikacji tego, co kładziemy na talerz. Chodzi o całkowitą transformację stylu życia, która musi również obejmować aktywność fizyczną i tworzenie nowych nawyków sprzyjających dobremu zdrowiu. Aby odnieść sukces, kluczowe jest unikanie powrotu do złych nawyków żywieniowych i poszukiwanie równowagi, którą można utrzymać w długim okresie, z dietą bogatą i urozmaiconą. Przyjęcie nowego sposobu odżywiania to nie tylko kwestia wyborów żywieniowych, ale także wytrwałości i dostosowania się do nowego zestawu codziennych rutyn, aby trwale poprawić jakość życia.
