Microplastics in drinkwater: de complete gids

Inleiding: een ontdekking die ons echt heeft aangesproken

Met Aurélie zijn we altijd alert geweest op de kwaliteit van wat we consumeren. Biologische voeding, kiemen, , algen, , superfoods... Onlangs, begin 2025, kwamen we een studie van het CNRS in Toulouse tegen die ons letterlijk kippenvel bezorgde.

Dekraanwaterde Toulouse zou gemiddeld bevatten 413 microplastics deeltjes per liter. 413 deeltjes! En dat is nog niet alles: 98% van deze deeltjes zijn kleiner dan 20 micron, wat betekent dat ze niet eens worden gedetecteerd door de huidige Europese normen. Kortom, ons water wordt als "drinkbaar" verklaard terwijl het duizenden onzichtbare plastic deeltjes bevat. Vervuild kraanwater wordt een realiteit waarvan weinig mensen zich bewust zijn.

Stelt u zich voor dat u elke week het equivalent van een plastic kredietkaart inslikt? Dat is precies wat er volgens het WWF gebeurt. Eerlijk gezegd, dat zet je aan het denken. Deze vervuiling van drinkwater raakt ons allemaal, elke dag, zonder dat we het beseffen.

Maar hier is het, en dat is waar het echt interessant wordt: we hebben ook ontdekt dat er oplossingen bestaan, natuurlijk, effectief en wetenschappelijk bewezen. Hoe kraanwater op natuurlijke wijze te filteren ?Dat is precies de vraag die we ons hebben gesteld. Dus geen paniek, alleen duidelijke informatie en concrete acties om uit te voeren.

In dit artikel ga ik met u delen wat we hebben geleerd over microplastics in water, de werkelijke gezondheidsrisico's (zonder doemdenken), en vooral de oplossingen die we hebben getest en aangenomen bij Biovie. Omdat kan men kraanwater zonder risico drinken ?Het antwoord is genuanceerder dan men denkt.

Microplastics in water: stand van zaken in Frankrijk (2025)

Wat zijn microplastics precies ?

Concreet zijn microplastics deeltjes van plasticMinder dan 5 millimeter. De meeste zijn zelfs onzichtbaar voor het blote oog en meten minder dan 20 micron (ter vergelijking: een menselijk haar is ongeveer 70 micron).

Waar komen ze vandaan? Overal vandaan, helaas:

• De afbraak van plastic flessen, zakken, verpakkingen
• Synthetische textielsoorten die bij elke wasbeurt vezels vrijgeven
• Cosmetica (sommige exfolianten bevatten microkorrels)
• De slijtage van autobanden
• Wegdekken

Er zijn voornamelijk vijf soorten polymeren: polyethyleen (PE), polypropyleen (PP), polyethyleentereftalaat (PET), polystyreen (PS) en polyamide (PA). Barbaarse namen die een eenvoudige realiteit verbergen: plastic in ons water.

De situatie in Frankrijk in 2025

De studie van het CNRS in Toulouse, gepubliceerd in januari 2025, was een echte schok voor de wetenschappelijke gemeenschap. Ze hebben het lokale kraanwater geanalyseerd en vergeleken met 10 merken flessenwater die in Frankrijk worden verkocht.

De resultaten zijn verhelderend:

• Kraanwater van Toulouse : 413 deeltjes per liter
• Flessenwater : tussen 19 en 1.154 deeltjes per liter, afhankelijk van het merk
• De paradox : 8 van de 10 merken bevatten MEER microplastics dan kraanwater

Daarom heeft deze ontdekking ons aangesproken: als we (nou ja, wij kopen het nooit) water in plastic flessen kopen in de veronderstelling dat we de "vervuiling" van de kraan vermijden, en uiteindelijk onze blootstelling aan microplastics verergeren. De plastic fles gevaar is echt, in tegenstelling tot de gangbare opvattingen.

Maar dat is niet alles. Een andere belangrijke ontdekking van de studie die in januari 2025 in het tijdschrift PLOS Water is gepubliceerd, toont aan dat 98% van de microplastics in drinkwater kleiner zijn dan 20 micron. En raad eens? De huidige Europese normen detecteren ALLEEN de deeltjes tussen 20 micron en 5 millimeter. Kortom, 98% van de microplastics blijven volledig buiten het bereik van de officiële controles. De verontreinigingen kraanwater zijn dus niet beperkt tot wat de officiële analyses detecteren.

De illusie van flessenwater

We hebben altijd de voorkeur gegeven aan het filteren van kraanwater voordat we het consumeren, om voor de hand liggende ecologische redenen (minder plastic, minder transport). Maar veel van onze klanten vroegen ons of fleswater bevat microplastics en als ze niet "veiliger" was.

Recente studies tonen precies het tegenovergestelde aan.

De vereniging Agir pour l'Environnement heeft in 2022 de 9 meest verkochte merken flessenwater in Frankrijk geanalyseerd. Resultaat: 7 van de 9 bevatten microplastics, met concentraties variërend van 1 tot 121 deeltjes per liter.

Het record wordt gehouden door... Vittel Kids. Ja, u heeft het goed gelezen: het speciaal voor kinderen gecommercialiseerde water bevatte 121 deeltjes microplastics per liter. Ironisch en verontrustend tegelijk.

Maar het ergste is een Amerikaanse studie van de Universiteit Columbia en Rutgers, gepubliceerd in 2024, die gemiddeld 240.000 fragmenten per liter in flessenwater heeft gedetecteerd, waarvan 90% nanoplastics (nog kleiner dan microplastics, minder dan 1 micron). Deze deeltjes zijn zo klein dat ze alle celbarrières kunnen passeren.

Het probleem? De fles zelf. Elke keer dat je een fles opent, sluit, vervoert of in de zon laat staan, geeft het plastic deeltjes af in het water. Hoe langer de fles wordt opgeslagen, hoe meer het water wordt verontreinigd. Kraanwater vs flessenwater microplastics ?Het oordeel is duidelijk: gefilterd kraanwater is onmiskenbaar veiliger.

Impact van microplastics op de menselijke gezondheid

De 7 systemen van het lichaam die worden beïnvloed

In werkelijkheid ben ik er diep van overtuigd dat we de omvang van het probleem nog niet volledig begrijpen. Het onderzoek naar microplastics is relatief recent (de eerste serieuze studies dateren van 2015-2016), maar de gegevens stapelen zich op en ze zijn zorgwekkend.

Hier is wat de wetenschap tot nu toe heeft gedocumenteerd:

1. Cardiovasculair systeem

Een Italiaanse studie uit 2024, uitgevoerd door Dr. Parvaiz Koul in Napels, toonde aan dat mensen met microplastics in hun halsslagaders een 4,5 keer hoger risico hebben om een Beroerte of een hartaanval. 4,5 keer! Dat is niet onbeduidend.

2. Spijsverteringssysteem

Microplastics veroorzaken een chronische ontsteking van de darmwand. Erger nog, ze verstoren onze microbioom (deze kostbare bacteriën die ons helpen te verteren en ons te verdedigen). Dr. Muriel Mercier-Bonin van INRAE legt het duidelijk uit: "Microplastics passeren de darmbarrière en dringen de bloedsomloop binnen om naar secundaire organen te migreren."

3. Voortplantingssysteem

Verschillende studies tonen een correlatie aan tussen blootstelling aan microplastics en een afname van de vruchtbaarheid, zowel bij mannen als bij vrouwen. De endocriene verstoringen veroorzaakt door bepaalde additieven in plastic (ftalaten, bisfenol A) verergeren het probleem.

4. Zenuwstelsel

Hier is misschien wel het meest verontrustende gegeven: tussen 2016 en 2024 is de concentratie van microplastics in de menselijke hersenen met 50% toegenomen. In slechts 8 jaar! Onderzoekers hebben deeltjes gevonden in hersenweefsel tijdens autopsies.

5. Skeletstelsel

Voorlopige studies tonen aan dat er een verzwakking van de botstructuur optreedt door de ophoping van microplastics in het beenmerg.

6. Endocrien systeem

Microplastics werken als hormoonverstoorders en interfereren met onze hormonen.schildklier, voortplanting, groei).

7. Immuunsysteem

Chronische ontsteking veroorzaakt door microplastics creëert een permanente oxidatieve stress die ons immuunsysteem verzwakt.

Aanwezigheid in al onze organen

Eerlijk gezegd is de lijst lang en deprimerend. We hebben microplastics gevonden in: het bloed, de hersenen, de lever, de nieren, de longen, het hart, de placenta, het vruchtwater, de testikels, en zelfs het beenmerg.

Wat mij vooral opvalt, is dat pasgeborenen al met microplastics in hun lichaam worden geboren. Ze worden al tijdens het intra-uteriene leven via de placenta blootgesteld. Wat voor erfenis laten we hen na...

Het bijzondere geval van PFAS

Zolang we het hebben over de verontreinigende stoffen in het water, het is absoluut noodzakelijk om de PFAS (per- en polyfluoralkylstoffen). Het is een beetje de stille medeplichtige van microplastics.

PFAS, ook wel "eeuwige verontreinigende stoffen" genoemd, zijn chemische verbindingen die sinds de jaren 1940 worden gebruikt in duizenden producten: voedselverpakkingen, waterdichte textiel, antiaanbakpannen, cosmetica, brandblusschuimen...

Hun bijzonderheid? Ze breken NOOIT op natuurlijke wijze af. Eenmaal in het milieu vrijgelaten, blijven ze daar eeuwenlang. En ze vervuilen massaal ons drinkwater.

In Frankrijk onthulde de analyse van 2023 uitgevoerd door Le Monde en Générations Futures dat:

• 17.000 sites zijn besmet met PFAS in Frankrijk
• 34 miljoen Fransen drinken water dat de aanbevolen drempels overschrijdt
• 84% van de waterlopen geanalyseerd bevatten PFAS
• De concentraties variëren van 10 ng/L tot 1 500 ng/L volgens de regio's

PFAS hopen zich op in ons lichaam en veroorzaken: kanker (nier, teelballen), vruchtbaarheidsproblemen, schildklierstoornissen, verhoogd cholesterol, verzwakt immuunsysteem, en complicaties van zwangerschap.

Het probleem? De klassieke waterzuiveringsinstallaties FILTEREN GEEN PFAS. Ze gaan erdoorheen en verontreinigen het drinkwater dat wordt gedistribueerd. Daarom kraanwater filterenWordt een gezondheidsnoodzaak, niet alleen een mode.

Oplossingen voor het verwijderen van microplastics: wat (echt) werkt

Onze exclusieve wetenschappelijke test: EcoFiltro VS microplastics

In februari 2025 heeft onze fabrikant een onafhankelijk laboratorium opdracht gegeven om te testen. Measurlabs (Finland) een rigoureuze test van ons waterfilter EcoFiltro. Het doel? De effectiviteit ervan tegen microplastics wetenschappelijk verifiëren.

Het testprotocol was als volgt:

• Verontreinigende stof : Polystyreen (deeltjes van 2-50 micron)
• Initiële concentratie : 1 000 deeltjes/L
• Getest volume : 5 liter water
• Detectiemethode Infrarood Raman-spectroscopie
• Laboratorium : Measurlabs (geaccrediteerd ISO 17025)

De resultaten hebben ons echt verbaasd:

• Voor filtratie : 1.000 deeltjes/L (kunstmatig verontreinigd water)
• Na filtratie EcoFiltro : 0 deeltje gedetecteerd
• Efficiëntie : 100% verwijdering
• Herstelpercentage : 88,4% (betrouwbaarheidsmaat van de test)

Nul deeltje. Nul. Dat is precies wat we hoopten, maar het zien van de officiële resultaten van een onafhankelijk laboratorium verandert alles. We hebben het niet meer over marketingbeloften, maar over tastbaar wetenschappelijk bewijs.