Inleiding: een ontdekking die ons echt aan het denken zette
Om microplastics uit drinkwater te filteren, blijft een filter van microporeus keramiek (0,2 micron) gecombineerd met plantaardige actieve kool tot nu toe de betrouwbaarste oplossing: door de deeltjes mechanisch tegen te houden, liet dit type filter een volledige verwijdering zien tijdens een test door een onafhankelijk laboratorium. Met andere woorden: uw kraanwater filteren met een geschikt systeem is vandaag een betrouwbaardere keuze dan overstappen op flessenwater, dat zelf ook vaak vervuild is.
Samen met Aurélie hebben we altijd gelet op de kwaliteit van wat we eten en drinken. Biologische voeding, kiemzaden, zeewier, superfoods... Onlangs, begin 2025, stuitten we op een studie van het CNRS in Toulouse waar we letterlijk koude rillingen van kregen. Het onderwerp kraanwater verdiende het om er serieus in te duiken.
Het kraanwater in Toulouse bevat naar verluidt gemiddeld 413 microplasticdeeltjes per liter. 413 deeltjes! En dat is niet alles: 98% van deze deeltjes is kleiner dan 20 micron, wat betekent dat ze met de huidige Europese normen niet eens worden opgespoord. Kortom: ons water wordt "drinkbaar" verklaard, terwijl het duizenden plastic deeltjes bevat die met het blote oog onzichtbaar zijn. Vervuild kraanwater wordt een realiteit waarvan weinig mensen zich bewust zijn.
Stelt u zich voor dat u elke week het equivalent van een plastic creditcard binnenkrijgt? Volgens het WWF is dat precies wat er gebeurt. Eerlijk gezegd zet dat aan het denken. Deze vervuiling van drinkwater raakt ons allemaal, elke dag, zonder dat we het merken.
Maar, en hier wordt het pas echt interessant: we ontdekten ook dat er oplossingen bestaan, natuurlijk, doeltreffend en wetenschappelijk bewezen. Hoe filtert u kraanwater op een natuurlijke manier? Dat is precies de vraag die we ons stelden. Geen paniek dus, gewoon heldere informatie en concrete stappen die u kunt zetten.
In dit artikel deel ik met u wat we hebben geleerd over microplastics in water, de werkelijke gezondheidsrisico's (zonder doemdenken) en vooral de oplossingen die we hebben getest en bij Biovie hebben omarmd. Want kunt u kraanwater zonder risico drinken? Het antwoord is genuanceerder dan u denkt.
Microplastics in water: de stand van zaken in Frankrijk (2025)
Wat zijn microplastics precies?
Concreet zijn microplastics deeltjes plastic kleiner dan 5 millimeter. De meeste zijn zelfs onzichtbaar voor het blote oog en meten minder dan 20 micron (ter vergelijking: een menselijke haar is ongeveer 70 micron dik).
Waar komen ze vandaan? Helaas van overal:
- De afbraak van plastic flessen, zakken en verpakkingen
- Synthetisch textiel dat bij elke wasbeurt vezels loslaat
- Cosmetica (sommige scrubs bevatten microbolletjes)
- De slijtage van autobanden
- Wegdekken
We vinden vooral vijf soorten polymeren terug: polyethyleen (PE), polypropyleen (PP), polyethyleentereftalaat (PET), polystyreen (PS) en polyamide (PA). Ingewikkelde namen achter een eenvoudige realiteit: plastic in ons water.
De situatie in Frankrijk in 2025
De studie van het CNRS in Toulouse, gepubliceerd in januari 2025, was een echte schok voor de wetenschappelijke gemeenschap. De onderzoekers analyseerden het lokale kraanwater en vergeleken het met 10 merken flessenwater die in Frankrijk worden verkocht.
De resultaten zijn veelzeggend:
- Kraanwater in Toulouse: 413 deeltjes per liter
- Flessenwater: tussen 19 en 1 154 deeltjes per liter, afhankelijk van het merk
- De paradox: 8 op de 10 merken bevatten MEER microplastics dan kraanwater
Daarom zette deze ontdekking ons aan het denken: wie flessenwater in plastic koopt (wij zelf kopen het nooit) om de "vervuiling" uit de kraan te vermijden, verhoogt uiteindelijk zijn blootstelling aan microplastics. Het gevaar van plastic flessen is wel degelijk reëel, in tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht.
Maar dat is nog niet alles. Een andere belangrijke bevinding uit de studie die in januari 2025 in het tijdschrift PLOS Water verscheen, toont aan dat 98% van de microplastics in drinkwater kleiner is dan 20 micron. En raad eens? De huidige Europese normen detecteren ALLEEN deeltjes tussen 20 micron en 5 millimeter. Kortom: 98% van de microplastics blijft volledig onder de radar van de officiële controles. De verontreinigingen in kraanwater beperken zich dus niet tot wat de officiële analyses opsporen.
De illusie van flessenwater
We hebben altijd de voorkeur gegeven aan het filteren van kraanwater voordat we het drinken, om voor de hand liggende ecologische redenen (minder plastic, minder transport). Maar veel van onze klanten vroegen ons of flessenwater microplastics bevat en of het niet "veiliger" was.
Recente studies tonen precies het tegenovergestelde aan.
De vereniging Agir pour l'Environnement analyseerde in 2022 de 9 best verkochte merken flessenwater in Frankrijk. Resultaat: 7 van de 9 bevatten microplastics, met concentraties van 1 tot 121 deeltjes per liter.
Het record staat op naam van... Vittel Kids. Ja, u leest het goed: het water dat speciaal voor kinderen op de markt wordt gebracht, bevatte 121 microplasticdeeltjes per liter. Ironisch en verontrustend tegelijk.
- 9 merken flessenwater getest (studie van Agir pour l'Environnement, 2022)
- 7 van de 9 merken bevatten microplastics
- Gemeten concentraties: van 1 tot 121 deeltjes per liter, afhankelijk van het merk
- Vittel Kids, bovenaan de ranglijst, met 121 deeltjes per liter
Maar het ergste is een Amerikaanse studie van Columbia University en Rutgers, gepubliceerd in 2024, die gemiddeld 240 000 fragmenten per liter in flessenwater aantrof, waarvan 90% nanoplastics (nog kleiner dan microplastics, minder dan 1 micron). Deze deeltjes zijn zo klein dat ze door alle celbarrières heen dringen.
Het probleem? De fles zelf. Telkens wanneer u een fles opent, sluit, vervoert of in de zon laat staan, geeft het plastic deeltjes af aan het water. Hoe langer de fles wordt bewaard, hoe meer het water vervuild raakt. Kraanwater of flessenwater: wat zit er aan microplastics in? Het oordeel is duidelijk: gefilterd kraanwater is ontegenzeggelijk veiliger.
Impact van microplastics op de menselijke gezondheid
De 7 lichaamssystemen die worden aangetast
Eigenlijk ben ik er diep van overtuigd dat we de omvang van het probleem nog niet volledig kunnen inschatten. Onderzoek naar microplastics is relatief recent (de eerste serieuze studies dateren van 2015-2016), maar de gegevens stapelen zich op en ze zijn zorgwekkend.
Dit is wat de wetenschap tot nu toe heeft vastgelegd:
1. Hart- en vaatstelsel
Een Italiaanse studie uit 2024 onder leiding van Dr. Parvaiz Koul in Napels toonde aan dat mensen met microplastics in hun halsslagaders een 4,5 keer hoger risico hebben op een beroerte of hartaanval. 4,5 keer! Dat is niet niks.
2. Spijsverteringsstelsel
Microplastics veroorzaken een chronische ontsteking van de darmwand. Erger nog: ze verstoren onze microbiota (die waardevolle bacteriën die ons helpen verteren en ons beschermen). Dr. Muriel Mercier-Bonin van INRAE legt het duidelijk uit: "Microplastics passeren de darmbarrière en komen in de bloedsomloop terecht, van waaruit ze naar secundaire organen migreren."
3. Voortplantingsstelsel
Verschillende studies tonen een verband tussen blootstelling aan microplastics en een daling van de vruchtbaarheid, zowel bij mannen als bij vrouwen. De hormoonverstoring door bepaalde plasticadditieven (ftalaten, bisfenol A) verergert het probleem.
4. Zenuwstelsel
Dit is misschien wel het meest verontrustende gegeven: tussen 2016 en 2024 is de concentratie microplastics in het menselijk brein met 50% gestegen. In slechts 8 jaar! Onderzoekers vonden deeltjes in hersenweefsel bij autopsies.
5. Botstelsel
Voorlopige studies wijzen op een verzwakking van de botstructuur door de opeenhoping van microplastics in het beenmerg.
6. Hormoonstelsel
Microplastics werken als hormoonverstoorders en interfereren met onze hormonen (schildklier, voortplanting, groei).
7. Immuunsysteem
De chronische ontsteking door microplastics veroorzaakt permanente oxidatieve stress die onze afweer verzwakt.
Aanwezig in al onze organen
Eerlijk gezegd is de lijst lang en deprimerend. Er zijn microplastics aangetroffen in: het bloed, de hersenen, de lever, de nieren, de longen, het hart, de placenta, het vruchtwater, de testikels en zelfs het beenmerg.
Wat me vooral raakt, is dat pasgeborenen al met microplastics in hun lichaam ter wereld komen. Ze worden al in de baarmoeder blootgesteld via de placenta. Wat een erfenis laten we hen na...
Het bijzondere geval van PFAS
Nu we het toch over verontreinigende stoffen in water hebben, moeten we absoluut ook PFAS noemen (per- en polyfluoralkylstoffen). Ze zijn een beetje de stille handlanger van microplastics.
PFAS, ook wel "eeuwige chemicaliën" genoemd, zijn chemische verbindingen die sinds de jaren 1940 in duizenden producten worden gebruikt: voedselverpakkingen, waterdicht textiel, antiaanbakpannen, cosmetica, blusschuim...
Wat ze zo bijzonder maakt? Ze breken NOOIT op natuurlijke wijze af. Eenmaal in het milieu blijven ze er eeuwenlang. En ze vervuilen ons drinkwater op grote schaal.
In Frankrijk bracht de analyse uit 2023 van Le Monde en Générations Futures het volgende aan het licht:
- 17 000 locaties in Frankrijk zijn vervuild met PFAS
- 34 miljoen Fransen drinken water dat de aanbevolen drempelwaarden overschrijdt
- 84% van de waterlopen die werden geanalyseerd, bevat PFAS
- De concentraties variëren van 10 ng/L tot 1 500 ng/L afhankelijk van de regio
PFAS stapelen zich op in ons lichaam en veroorzaken: kanker (nier, testikels), vruchtbaarheidsproblemen, schildklierverstoringen, verhoogd cholesterol, een verzwakt immuunsysteem en complicaties tijdens de zwangerschap.
Het probleem? Klassieke zuiveringsinstallaties FILTEREN PFAS NIET. Ze komen erdoorheen en vervuilen het drinkwater dat wordt geleverd. Daarom wordt kraanwater filteren een noodzaak voor de gezondheid, niet zomaar een trend.
Oplossingen om microplastics te verwijderen: wat (echt) werkt
Hoe filtert u microplastics concreet? Een filter van microporeus keramiek gecombineerd met actieve kool houdt de deeltjes puur mechanisch tegen, zonder elektriciteit en zonder waterverspilling. Dat is de oplossing die wij thuis gebruiken; de fabrikant liet hem testen door een onafhankelijk laboratorium (gedetailleerde resultaten hieronder).
De laboratoriumtest van de fabrikant: EcoFiltro tegenover microplastics
In februari 2025 liet de fabrikant van EcoFiltro het onafhankelijke laboratorium Measurlabs (Finland) een test uitvoeren op zijn waterfilter EcoFiltro, die wij verkopen. Het doel? Nagaan hoe doeltreffend hij is tegen microplastics.
Het testprotocol zag er als volgt uit:
- Verontreiniging: polystyreen (deeltjes van 2-50 micron)
- Beginconcentratie: 1 000 deeltjes/L
- Getest volume: 5 liter water
- Detectiemethode: Raman-infraroodspectroscopie
- Laboratorium: Measurlabs (ISO 17025-geaccrediteerd)
De resultaten hebben ons eerlijk gezegd versteld doen staan:
- Vóór filtratie: 1 000 deeltjes/L (kunstmatig vervuild water)
- Na filtratie met EcoFiltro: 0 deeltjes gedetecteerd
- Doeltreffendheid: 100% verwijderd
- Terugvindingspercentage: 88,4% (maatstaf voor de betrouwbaarheid van de test)
Nul deeltjes. Nul. Precies waar we op hoopten, maar de officiële resultaten van een onafhankelijk laboratorium zien, verandert alles. We hebben het niet meer over marketingbeloften, maar over tastbaar wetenschappelijk bewijs.
.webp)
