Fase 1 ;is een alarmreactie. Bij stress worden hormonen (adrenaline en noradrenaline) door het lichaam vrijgegeven via de bijniermerg. Deze verhogen de hartslag, de bloeddruk, de ademhalingsfrequentie en veroorzaken een vasodilatatie van de bloedvaten in de spieren. Al deze veranderingen zijn bedoeld om het lichaam voor te bereiden op "vluchten of vechten". In fase 1; "heeft stress als effect dat immuuncellen naar hun gevechtspositie worden geroepen". Als de stressvolle situatie aanhoudt, komt het lichaam in de weerstandsfase of fase 2.
Fase 2 ;een tweede neurohormonale as, de corticotrope as, wordt geactiveerd om het lichaam voor te bereiden op de energie-uitgaven die nodig zijn voor de stressrespons. Nieuwe hormonen worden dan afgescheiden, de glucocorticoïden, die met name tot gevolg hebben dat de bloedsuikerspiegel stijgt, maar ook bepaalde systemen die niet nodig zijn voor de stressrespons, zoals het immuunsysteem, worden geremd.
Fase 3 ;is die van uitputting, wanneer de stressvolle situatie nog langer aanhoudt.
De overgestimuleerde neurohormonale systemen raken ontregeld en het lichaam wordt overspoeld met activerende hormonen die schadelijk worden. Stress wordt chronisch wanneer het cortisol hoog blijft nadat de werking van de stressor is beëindigd. Binnen enkele weken verschijnen pijn (kolieken, hoofdpijn, spier- en gewrichtspijn, enz.), slaapstoornissen, eetlust- en spijsverteringsproblemen, angst, verhoogde nervositeit, concentratieproblemen.
Chronische stress zal de reserves aan sterolen of vetten monopoliseren voor de productie van hormonen zoals cortisol, cortison, corticosteron, aldosteron, ten koste van steroïden zoals testosteron. Dit leidt tot een vermindering van het libido, maar ook van de intellectuele activiteit gericht op creativiteit.
Wanneer de staat van stress permanent wordt, kunnen ernstigere gezondheidsproblemen optreden: atrofie van de dendrieten van de neuronen in de hypofyse. Dit beïnvloedt het verbale geheugen en het contextuele geheugen (vooral de emotionele context).
Andere gevolgen kunnen optreden, zoals insulineresistentie die kan evolueren naar diabetes, depressie, hoge bloeddruk, dodelijke hartaanvallen bij bepaalde vatbare personen, verstoring van het lipidenmetabolisme, anorexia, boulimie, gewichtstoename, vroegtijdige veroudering, musculoskeletale aandoeningen, verminderde weerstand tegen infecties, auto-immuunziekten, enzovoort.
De wand van het spijsverteringskanaal herbergt ongeveer 70% van de immuuncellen van het lichaam, evenals 100 miljoen neuronen die over de gehele lengte zijn verdeeld. Dit verklaart onder andere hoe emoties de spijsverteringsfuncties en de prestaties van het immuunsysteem kunnen beïnvloeden.
Om te voorkomen dat je in deze neerwaartse spiraal terechtkomt die je gezondheid langzaam maar zeker vernietigt, wordt aangeraden om te stressvolle situaties te vermijden en vooral te leren hoe je ermee om moet gaan wanneer je ze niet kunt vermijden. Een gevarieerde en evenwichtige voeding maakt deel uit van een goede leefstijl.
Wat het bord betreft, raad ik je gewoon een gevarieerde voeding aan, met groenten, fruit, zaden en noten. Vermijd het gebruik van kunstmatige stimulerende middelen zoals cafeïne, thee, alcohol of grote hoeveelheden suiker. Dit verergert de situatie alleen maar.
- Bij een onmiddellijke aanval moet je, voor zover mogelijk, proberen een intense oefening te doen (rennen in het bos, zwemmen, fietsen, enz.).
De effecten van stress op het spijsverteringsstelsel
Stress kan van verschillende aard zijn: rouw, breuk, herhaalde micro-stress van het dagelijks leven, enzovoort...
.png)
- Stress verstoort de darmflora.
- De spijsverteringsafscheidingen worden verstoord door stress.
Zorg goed voor jezelf !
Openbare Facebook-groep waar je hem kunt vinden:Naturopathie, hygiënisme en levende voeding.
