Low Tech: Definitie & Voorbeelden

Het begrip Low-tech (lage technologie) is niet recent. In de jaren 1970 beleeft de wereld zijn eerste energiecrises, en men begint steeds meer te praten overEcologie... Het is op dat moment dat in de Verenigde Staten een denkrichting begint na te denken over een meer verantwoorde consumptiewijze, respectvoller voor het milieu. De Low-Tech wordt geboren, maar heeft moeite om gehoord te worden.

Het was in 2007, dat degene die men ook zou kunnen noemen " zachte technologie" komt weer boven water. Terwijl de economische en milieukundige crises zich opstapelen, lijkt deze nieuwe manier van denken en consumeren een goede alternatief in de wereld waarin wij leven.

Op dit moment inventarise het Low-Tech Lab (een Franse vereniging opgericht in 2013) 854 projecten in 87 landen, verspreid over alle continenten. Deze projecten bestrijken 12 zeer verschillende toepassingsgebieden, zoals energie, voeding, afval, water, ... gezondheid en ook onderwijs.

Hoe definieer je Low-Tech ?

Als men de Low-Tech wil definiëren, kan men zeggen dat het overeenkomt met een reeks eenvoudige, praktische en goedkope technieken.

Zij doet vaak een beroep op vergeten vakmanschap. Ze streeft ernaar ambachtelijke methoden te ontwikkelen, die dus aanpasbaar zijn aan de regio's, klimaten en aanwezige middelen ter plaatse.

Zijn groot principe is dat iedereen beter kan leven door minder te consumeren en zo lokaal mogelijk.

In tegenstelling tot haar grote zus, de High-tech, wil zij respectvol voor de Planeet zijn.

Dit is wat ervoor zorgt dat, zelfs als men geneigd is om de Low-Tech met de Green Tech te verwarren, zijn deze 2 concepten heel ver van elkaar verwijderd.

Als de eerste pleit voor oplossingen gebaseerd op eenvoudige technieken, waarbij gerecycleerde materialen worden gebruikt en gericht is op de lange termijn, maakt de tweede gebruik van geavanceerde technologieën om een probleem op korte termijn op te lossen, met gebruik van niet-hernieuwbare materialen en energiebronnen. Kortom, van Groen heeft ze alleen de naam.

Wat zijn de criteria die Low-Tech definiëren ?

Om een technologie te kwalificeren als Low-Tech, moet zij aan 3 criteria voldoen:

• Zijn nuttig :

  Zij moet in staat zijn om te voorzien in een essentiële behoefte van het individu of de gemeenschap (betere toegang tot gezondheidszorg, drinkbaar water, ...). Door zich te richten op het essentiële, door bepaalde handelingen of consumptiegewoonten te veranderen, maakt zij het mogelijk om een gezonder en deugdzaam gedrag voor het milieu.

  • Zijn toegankelijk :

    Het moet een betaalbare prijs hebben en bovendien eenvoudig in gebruik zijn, zodat zoveel mogelijk mensen het kunnen gebruiken. Het moet dicht bij de behoeften kunnen worden geproduceerd. Het zorgt voor een betere autonomie van de bevolking.

    • Zijn duurzaam

      Zij moet in staat zijn om lang mee te gaan, repareerbaar zijn en recycleerbaar. Het is het tegenovergestelde van geplande veroudering. Het maakt gebruik van een gemeenschappelijke kennisdeling.

In 2022, lopende werkzaamheden, met name van de ADEME, stellen voor om aanvullende criteria in overweging te nemen, zoals het streven naar eenvoud, de innovatieve dimensie... enzovoort.

Wat is de filosofie van Low-Tech ?

Door de nadruk te leggen op de essentiële behoeften, ambachtelijke, eenvoudige en toegankelijke methoden, en ons te laten zoeken naar de energiezuinigheid, de Low-Tech nodigt ons uit om onze manier van leven en consumeren te heroverwegen.

Deze filosofie geeft veel ruimte aan «Doe Het Zelf». De DIY, die ook in de jaren 70 in Noord-Amerika is ontstaan, betrof aanvankelijk alleen de renovatie van gebouwen. Het verspreidde zich al snel naar alle domeinen van de samenleving.

De Low-Tech verwerpt echter niet alle technologie. Integendeel, maar voor haar is het gewoon een hulpmiddel, niet de oplossing voor alle problemen.

In het tijdperk van "alles digitaal" nodigt zij ons uit om na te denken over heel eenvoudige oplossingen om onze voetafdruk verkleinen, zoals het onderhouden van ons materiaal, het niet elk jaar vervangen, de voorkeur geven aan gereviseerde producten, ...

Dus, door overconsumptie te vermijden, de hulpbronnen die we op de planeet tot onze beschikking hebben niet te verspillen, en door te recyclen, de Low-Tech stelt ons in staat om in de praktijk te brengen, met eenvoudige gebaren, een duurzame ontwikkeling dagelijks.

Welke voorbeelden van Low-Tech uitvindingen zijn er ?

We komen elke dag innovaties op het gebied van Low-Tech tegen, zonder het per se te weten, en dat in bijna alle domeinen:

• Het habitat: zonneboilers, de droogtoiletten, de regenwateropvangsystemen, de tuinturbines, ...
• Landbouw: biologische landbouw, de verkoop via korte ketens, de permacultuur, …
• Voeding: de promotie van nieuwe voedingsmiddelen (de gekiemde zaden, de spirulina, ...), of nieuwe manieren om voedsel te bewaren en te koken.
• Onderwijs: ontwikkeling van scholen waar het leren in de volle natuur plaatsvindt, ...
• Vervoer: de uitbreiding van carpoolplaatsen en fietspaden, de bakfietsen, …
• Afval: de scheiding, het zero waste-beleid met de terugkeer van glazen potten in de keukens, de compost, …
• De Doe-het-zelf (Doe Het Zelf): het maken van een aquarium Low-Tech (met een filtersysteem dat planten gebruikt), van een zonneoven, ...

Enkele manieren om ons Low-Tech te voeden:

• In de landbouw:

De permacultuur werd in de jaren 1970 in Australië opgericht. Deze "duurzame" of "permanente" landbouw past binnen de aanpak Low-Tech omdat het rekening houdt met de essentiële, lokale behoeften. Het respecteert de natuurlijke cycli van de natuur en maakt het mogelijk om te produceren gezonde voeding terwijl het waterbesparend is.

• In de keuken:

Studies tonen aan dat het bewaren van fruit en groenten in een klassieke koelkast hun vitamines aantast. Er bestaan andere technieken om hun kwaliteiten te behouden, zoals de lactofermentatie. Maar men kan ook zand gebruiken (door er bijvoorbeeld wortelen in te begraven), of zelfs een passieve koelkast. Echter, deze laatste, gemaakt van kleipotten en zand, kan geen andere voedingsmiddelen bevatten dan fruit en groenten. De Bocup is een uitstekende Low Tech-methode om elke pot vacuüm te trekken.

De zonneoven is een typisch object van de Low-Tech. Gemaakt van gerecycleerde materialen, kan hij een gemiddelde temperatuur van 150° bereiken, zonder andere energie te gebruiken dan die van de zon.